Πολλοί θεωρούν πως η κρίση στη χώρα μας είναι καθαρά οικονομική και ότι οφείλεται αποκλειστικά στο τεράστιο χρέος της! Δήθεν, αν δεν υπήρχε αυτό το χρέος, όλα, ή σχεδόν όλα, θα ‘ταν μιά χαρά! Και όμως. Tο πρόβλημα είναι πρώτιστα πολιτικό.

Δεν πέρασαν έξι εβδομάδες από την απόφαση των Βρετανών να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας αποφάσισε μία, κατά πολλούς απροσδόκητη μείωση επιτοκίων. Τι σημαίνει αυτό για την Αγγλία, την ΕΕ και όλους μας;

Διορίστηκες μετά από εξετάσεις ΑΣΕΠ στο δημόσιο πριν 10-15 χρόνια, με βαθμό 20 στο πτυχίο, για τον οποίο πλήρωσες στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο χωρίς να έχεις παρακολουθήσει μαθήματα, ενώ άλλοι συνυποψήφιοι σου έμειναν απ έξω, άνεργοι, με μικρότερες νόμιμες βαθμολογίες; Κανένα πρόβλημα. Θα ξαναεξεταστείς!

Το ζήτημα της διακίνησης ναρκωτικών είναι κάτι παραπάνω από μεγάλο στην Βενεζουέλα. Φτάνει εξαιρετικά ψηλά στην πολιτική, διατροφική αλυσίδα και η αλήθεια είναι ότι για αρκετό καιρό δεν έβρισκα τον τρόπο να πιάσω το θέμα χωρίς να χρειαστεί να αυτολογοκριθώ...<b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Η Κυβέρνηση πριν ολοκληρώσει την πρόσφατη αξιολόγηση μιλούσε για επικείμενο μεγάλο κύμα επενδύσεων. Τίθεται όμως ανησυχητικά το ερώτημα, τι νέο έχει καταφέρει στην πράξη να φέρει αυτή η Κυβέρνηση. Απάντηση: τίποτα! Γράφει ο <b>Νότης Μηταράκης.<\/b>

Μα ποιες είναι αυτές οι «συλλογικότητες»; Τι πραγματεύονται και σε ποια ιδεολογική βάση αναπτύσσουν προβληματισμούς; Και πόσες είναι; Γιατί αν πρόκειται να αντιπροσωπεύουν κάποιες διευρυμένες κοινότητες πολιτών που προσιδιάζουν σε αιτήματα, διεκδικήσεις και προβληματισμούς, τότε είναι πολύ λογικό ο υπουργός να επιθυμεί έναν γόνιμο διάλογο μαζί τους.

Θα σας πάρουν οι κομμουνιστές τα σπίτια; Αστεία πράγματα. Ελάτε να βάλουμε όλοι μαζί τα γέλια γι’ αυτή την αναχρονιστική άποψη που έρχεται κατευθείαν από τα χρόνια του εμφυλίου. Οι κομμουνιστές, φίλοι μου, δεν παίρνουν πλέον σπίτια. Απλά, συμπαρίστανται στους αλληλέγγυους, οι οποίοι με την σειρά τους κοινωνικοποιούν τις βίλες και τα «εγκαταλελειμμένα»!

Ο αστικός Τύπος, φερέφωνο της διαπλοκής, παραπληροφορούσε συστηματικά τον ελληνικό λαό για τις προθέσεις της πρώτης αριστερής κυβέρνησης. Ασκούσε βία και τρομοκρατία, διαδίδοντας ανερυθρίαστα ψεύδη. Ότι δήθεν υπήρχε σχέδιο για την δραχμή, με εθνικοποίηση της ΤτΕ και κλείσιμο των τραπεζών. Η ΕΣΗΕΑ, όμως, αποκάλυψε τους τρομοκράτες και τους τιμώρησε παραδειγματικά και τους παρέδωσε στην χλεύη του λαού… <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον εκλογικό νόμο έσπρωξε στο τραπέζι τα ρέστα του. Επεδίωκε, εξασφαλίζοντας τις 200 ψήφους, να απομονώσει πολιτικά τη Νέα Δημοκρατία κι έτσι να αποδείξει πως παραμένει –παρά τα προβλήματα διακυβέρνησης– ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Δεν τα κατάφερε. Κανένα σωσίβιο στους ναυαγούς. Κανένα σωσίβιο στους συγκεκριμένους ναυαγούς.

Ο λόγος που το χρηματιστήριο προσελκύει σχεδόν το σύνολο των επενδυτών, είναι η πεποίθηση πως μπορούν να αποκτήσουν ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα μεγάλο σπίτι, εξωτικές διακοπές, σε πολύ μικρότερο χρόνο και φυσικά με πολύ λιγότερη προσπάθεια από ότι θα χρειαζόταν με την κανονική δουλειά τους.

Σε μια κολόνα της ΔΕΗ σ\\' έναν δρόμο στον Χολαργό, μια αφίσα φαίνεται να επιμένει. Ξεθωριασμένη πια, ωστόσο διακρίνεται ακόμα η ελληνική σημαία μ\\' ένα μεγάλο ΟΧΙ να κυριαρχεί και από κάτω το σύνθημα: για τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια. Σήμερα, συμπληρώνεται ένας χρόνος ακριβώς από τότε που 6.161.140 πολίτες έτρεχαν πίσω από τα παραβάν για να ψηφίσουν.

Η εικόνα της αγοράς καυσίμων σήμερα συνοψίζεται σε δημοσιεύματα για πειραγμένες αντλίες που κλέβουν τους ανυποψίαστους καταναλωτές, σε στοιχεία που δείχνουν μια δραματική πτώση καταναλώσεων την τελευταία επταετία και σε οικονομικά αδιέξοδα εταιρειών που οδηγούν έμπειρους, ευσυνείδητους και ικανούς επιχειρηματίες, όπως ο Κυριάκος Μαμιδάκης, σε ακραίες αποφάσεις με τραγική κατάληξη. <b>Γράφει ο Γιάννης Αληγιζάκης.<\/b>

Αν δεν καθαρίσεις εξαρχής καλά τα κόκαλα στο ψάρι, είτε θα σε πάρει μετά πολύ χρόνο, είτε κινδυνεύεις να μείνεις με κάποιο κόκκαλο καρφωμένο στον λαιμό! Αυτή τη στιγμή, οι Ιταλοί τραπεζίτες φαίνεται ότι βρίσκονται σε αυτό το δίλημμα. Με τη μόνη διαφορά ότι τα κόκαλα, μπορεί όχι απλά να πληγώσουν, αλλά να εξαφανίσουν το Ιταλικό τραπεζικό σύστημα!

Μία στις τρείς αντλίες βενζίνης κλέβει τους οδηγούς στα καύσιμα, σύμφωνα με τους ελέγχους της αρμόδιας διεύθυνσης Μετρολογίας του υπουργείου Βιομηχανίας και οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες των πρατηρίων κερδίζουν έτσι από 350 ως 750 ευρώ την ημέρα μαύρα! Δηλαδή, μέσο όρο 12.500 ευρώ το μήνα αφορολόγητα.

Ο γνωστός στο πανελλήνιο και ως Mr. Bean, καίτοι αφελής, πάντα διέθετε ένα (ως επί το πλείστον ανεφάρμοστο) «σχέδιο Β», σε αντίθεση με τους «Leave», ο παραλογισμός των οποίων ξεπερνούν κατά πολύ τα όσα γνωρίσαμε στη διάρκεια της πρώτης διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα και του κ. Βαρουφάκη... <b>Γράφει ο Κώστας Μήλας.<\/b>

Η παραίτηση του Maduro από την προεδρία θα είναι η ύστατη και απελπισμένη προσπάθεια του Τσαβισμού να διασωθεί και να παραμείνει γαντζωμένος στην εξουσία πέρα και αντίθετα στη λαϊκή βούληση. Το «θηρίο» του Τσαβισμού είναι πληγωμένο άσχημα. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Όλοι αυτοί που έπιασαν τον πρώτο λαχνό του λαχείου – κοντά στις 150.000- μπορούν τώρα, κάτω από προϋποθέσεις, να βγουν στη σύνταξη, στα 50! Πρόκειται για εργαζόμενους σε ΔΕΚΟ και τράπεζες, για τους οποίους η οικειοθελής αποχώρηση θα είναι επικερδής, αφού εκτός από τα ποσά των συντάξεων , θα εισπράξουν και υπέρογκες αποζημιώσεις!

Σε limbo έχει περιέλθει το Ηνωμένο Βασίλειο, μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου, μέλος όλων των κραταιών πολιτικό-στρατιωτικό-οικονομικών οργανισμών, πρώην πλανητική αυτοκρατορία και νυν παγκόσμιος παίκτης. Ούτε ο Σαίξπηρ, αν και σπουδαίος ανατόμος των ανθρώπινων συμπεριφορών στο πεδίο της εξουσίας, είχε φανταστεί τέτοια τραγικοκωμωδία.

Η χώρα έχει ανάγκη από ένα εκλογικό σύστημα απαλλαγμένο από στρεβλώσεις και στατιστικές αλχημείες που περιλαμβάνει την άμεση κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών. <b>Γράφει ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος.<\/b>

Η παρούσα κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είναι, απλώς, χαμηλών ικανοτήτων και αποτελεσμάτων. Δεν είναι το ότι δεν ξέρει και, συγχρόνως, δεν μπορεί. Είναι, πολύ χειρότερα, ανεξάντλητα επικίνδυνη μέσα στην οδυνηρή ιδεοληψία, ασυνεννοησία και αφασία της...

Ημέρα 247η. Ημερολόγιο πλοίου. Σήμερα οι Παπάδες και οι Λαζαρήδηδες πρέπει να είναι απασχολημένοι. Εδώ και μερικά μίλια ούτε ένα δυσφημιστικό δημοσίευμα, ούτε ένας λίβελος. Είναι φυσικό το liberal.gr να ενοχλεί, όπως ενοχλεί κι όλα τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Δεχόμαστε καθημερινά πυρά από δεξιά και αριστερά. Κι αυτά είναι τα παράσημά μας.

Τα όσα περιγράφει στο άρθρο του ο Υφυπουργός Εξωτερικών, καταδεικνύουν άγνοια του διεθνούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος αλλά και του νομικού πλαισίου που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας.

Όλοι μιλούν για προσπάθεια βελτίωσης των όρων του τρίτου μνημονίου μέσω αριθμητικών ισοδύναμων. Σωστά, αλλά αυτό που θα έπρεπε να προηγηθεί ή και να γίνει ταυτόχρονα με τη συζήτηση αυτή, είναι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Mε ποιο τρόπο όμως;

Η χώρα και κυρίως το Δημόσιο έχει στεγνώσει από ρευστότητα. Αν τα πράγματα είναι τόσο άσχημα τι πρέπει να κάνουμε; Με μία φράση: να τα αλλάξουμε όλα. <b>Γράφει ο Χάρης Θεοχάρης.<\/b>