Η σύλληψη του πρώην προέδρου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και του «Ερρίκος Ντυνάν», Ανδρέα Μαρτίνη, που κατηγορείται για μίζα, έγινε γνωστή. Αυτό που δεν έγινε γνωστό είναι τα ονόματα των παραγόντων του δημοσίου συμφέροντος, που συνοδεύουν την υπόθεση.

Αγαπητέ Αλέξη! Μέχρι πρόσφατα εμείς υπερασπιζόμασταν τα μνημόνια, την Ευρώπη, τον ΤAP, την επένδυση της Χαλκιδικής, τις ιδιωτικοποιήσεις. Μας τα πήρες όλα, δεν μας άφησες το παραμικρό! Αν ξέραμε Αλέξη ότι αυτή είναι η Αριστερά, θα ήμασταν εδώ και καιρό κι εμείς Αριστεροί. Αριστεροί γερμανοτσολιάδες…

Ας έβρισκαν ένα ολοκληρωμένο κείμενο από κάποιον άριστο μαθητή να το βάλουν στην εξέταση της Έκθεσης, στις Πανελλήνιες. Έτσι το εκπαιδευτικό σύστημα θα έδειχνε πόσο σέβεται τον Έλληνα μαθητή και τις δυνατότητές του. Τον Παπανούτσο, να τον διδαχτούν τα παιδιά στην τάξη της εργασίας και του διαλόγου και όχι στο θρανίο του άγχους και της εξέτασης.

Μετά από 24 ώρες από την στιγμή που μεγάλης κυκλοφορίας κυριακάτικη εφημερίδα έφερε στο φως την επιστολή του Α.Τσίπρα προς τον Ν. Μαδούρο, ΣΥΡΙΖΑ την επιβεβαίωσε πανηγυρικά, προσπαθώντας ανοήτως να υποβαθμίσει την σημασία της.

Η Νιγηρία είναι η πολυπληθέστερη χώρα της Αφρικής και η 7η μεγαλύτερη σε πληθυσμό του κόσμου, με 187 εκατομμύρια κατοίκους. Με ΑΕΠ που φτάνει τα 460 δισεκατομμύρια δολάρια, η χώρα αυτή είναι η 21η μεγαλύτερη σε οικονομικά μεγέθη παγκοσμίως και η σημαντικότερη της Αφρικής!

Στις πολιτικές θέσεις της Αριστεράς υπήρχε πάντα το αίτημα για καθιέρωση της απλής και ανόθευτης αναλογικής ως πάγιο εκλογικό σύστημα. Η θέση Κουρουμπλή, δεν είναι προσωπική, είναι θέση της κυβέρνησης. Η οποία άλλωστε ξεδιπλώθηκε και με άλλες σκέψεις για επικείμενες αλλαγές στο εκλογικό σύστημα...

Δεν ξέρω πόσοι το έχουν δει, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η αξιωματική αντιπολίτευση και ο αρχηγός της είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται και δρομολογεί να εφαρμόσει την πολιτική της!

Το liberal.gr σας μεταφέρει τις περιπέτειες του Λευτέρη Παπαγεωργίου από τη Θεσσαλονίκη, ιδρυτή της Entranet, στην προσπάθειά του να ιδρύσει μια επιχείρηση και να συμβάλει στο μεγάλο στοίχημα της ανάπτυξης. Τις περιπέτειές του τις διηγήθηκε ο ίδιος στον Βασίλη Παζόπουλο.

Ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ μιλά στο Liberal και στον Βασίλη Γεώργα. Προβλέπει ότι λόγω της υπερφορολόγησης η εξίσωση του προγράμματος δεν βγαίνει χωρίς αύξηση 10% στα έσοδα από τον τουρισμό.

Χρειάζεται θάρρος για να καταγγείλεις την ανάρμοστη συμπεριφορά προϊσταμένου σου. Εκτός από τον κίνδυνο να χάσεις τη δουλειά σου, απειλείσαι εσύ –αν και θύμα– με διασυρμό. Πόσοι δεν αναρωτιούνται «μήπως το προκάλεσε;», ερώτημα το ίδιο άθλιο με την πράξη.

Το 80% του χρέους αντιστοιχεί στα ελλείμματα του ασφαλιστικού συστήματος, όπως δήλωσε ο κ. Γιαννίτσης. Η τοποθέτηση αυτή ανατρέπει την κοσμοθεωρία εκείνων που είχαν πιστέψει ότι η ελληνική κρίση ήταν προϊόν συνωμοσίας των Εβραιομασόνων, για να μας πάρουν τζάμπα τον ήλιο μας.

Για άλλη μια φορά η ελληνική κυβέρνηση και οι δανειστές αποφάσισαν να χώσουν τα κεφάλια τους στην άμμο και να προσποιηθούν ότι η έξοδος από την κρίση είναι δυο τσιγάρα δρόμος. Είναι η ίδια πρακτική που ακολουθείται από το 2010, με ολέθρια, τελικά, αποτελέσματα για όλους. Κάθε χρόνο και χειρότερα! Ξεκινήσαμε με το Καστελόριζο και φτάσαμε στον κόφτη. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Το πολιτικό πρόταγμα της χώρας είναι μόνο αυτό και τίποτε άλλο! Μπορεί να κάνουν κύκλους γύρω από τον εαυτό τους οι γυρολόγοι των κομματικών σαλονιών, μπορεί να γράφουν άρθρα και να βγάζουν μανιφέστα αλλά πλησιάζει ή μέρα της κρίσης για όλους. «Δέχεται κύριε το κόμμα σας, να καταργήσει φορείς και να απολύσει δημοσίους υπαλλήλους;»

Η επιλογή του τραγουδιού της Ουκρανίας, από την επιτροπή του διαγωνισμού, για να βραβευτεί, δεν είναι παρά ένας κρίκος μιας πολύ παλιάς πολιτικής, οικονομικής και κυριαρχικής σύγκρουσης, που έχει ελάχιστη σχέση με τη βραβευμένη χώρα. Η Eurovision είναι το δέντρο. Ας δούμε το δάσος.

Ο Α. Τσίπρας, δήλωσε σε συνέντευξή του χθες, πως αν στο Eurogroup της 24ης Μαΐου, πετύχουμε αυτό που επιδιώκουμε για το χρέος, τότε το 2017 που θα έχουμε πλεόνασμα θα επιστρέψουμε στις αγορές. Η αισιοδοξία του για πλεονάσματα και οριστική έξοδο από τα μνημόνια ακόμα και πριν την λήξη του προγράμματος, έχει εκφραστεί αρκετές φορές.

Η διαφαινόμενη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές, ερμηνεύθηκε σαν προσπάθεια τους να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά τον Α. Τσίπρα. Αυτή η εκτίμηση μοιραία καταλήγει στο πολιτικό συμπέρασμα της πολύχρονης παραμονής του στην διακυβέρνηση της χώρας, καθώς και η κοινοβουλευτική ομάδα του αποδείχθηκε συμπαγής.

Βρισκόμαστε ήδη στο τρίτο Μνημόνιο και από ότι φαίνεται ετοιμάζεται τέταρτο. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των προσπαθειών αποκατάστασης της δημοσιονομικής ισορροπίας μέσω των Μνημονίων είναι η προσπάθεια αύξησης των φόρων, ενώ στο σκέλος των δαπανών πολύ λίγα έχουν γίνει, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες και προσπάθειες.

Η περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, ανεξαρτήτως του τελικού πολιτικό-οικονομικού αποτελέσματος που θα επιφέρει η διακυβέρνησή του, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα περάσει στην ιστορία σαν μια αξιοπερίεργη προσωπικότητα.

Το «έτσι είναι εφόσον έτσι νομίζουμε» έχει γίνει δεύτερη φύση για την κυβέρνηση, αλλά όχι μόνο για εκείνην. Γεμίσαμε ονοματολάτρες. Σε όλο το πολιτικό φάσμα συναντάμε μιμητές των ρώσων μοναχών που εγκαταβιούσαν στον Άγιον Ορός στις αρχές του 20ού αιώνα και θεωρούνται αιρετικοί. Επιδίδονταν στην λατρεία του Ονόματος, πίστευαν ότι λατρεύοντας το όνομα του Θεού, τον καθιστούσαν πραγματικό.

Ο καπιταλισμός, δηλαδή το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα, βρίσκεται σε τεράστια κρίση. Το δημογραφικό, παραγωγικό και επενδυτικό μοντέλο «μπάζει από παντού». Η δημογραφική ανάπτυξη ανεπτυγμένων χωρών έχει περιοριστεί σε σχεδόν μηδενικά επίπεδα. Οι ανισότητες διευρύνονται εκρηκτικά!

Με άρθρο του στο Liberal ο καθηγητής πολιτικής Οικονομίας του ΕΜΠ και πρώην επικεφαλής του τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, παρεμβαίνει στο ζήτημα του χρέους και βάζει στο τραπέζι μια «πολιτική λύση» που θα συζητηθεί. Θεωρεί απαραίτητη την ελάφρυνση του ελληνικού και χρέους και τον περιορισμό της λιτότητας.

Τα κόμματα του ετερόκλητου κυβερνητικού συνασπισμού απαξιώνονται γρήγορα στην συνείδηση του κόσμου. Δικαίως. Είπαν πολλά ψέματα, έταξαν τα πάντα στους πάντες, δηλητηρίασαν την πολιτική ζωή. <b>Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης.<\/b>