Επειδή πολλοί έχουν την απορία τι θα κάνει το γραφείο πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη έχω την απάντηση: Θα ταϊσει άλλους 20 τουλάχιστον καλοπληρωμένους καρεκλοκένταυρους του δημοσίου και θα προσθέσει άλλη μια υπηρεσία γραφειοκρατικής τροχοπέδης στα προβλήματα των πολιτών. Χρεώνοντάς τους με μία ακόμα πληρωμή άχρηστων τρωκτικών.

Καθώς άρχισε η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό 2017 και επομένως για το τι μας περιμένει το επόμενο έτος, είναι απαραίτητο να τον δούμε ως σύνολο. Δεν θα επαναλάβω αριθμούς και κωδικούς, αλλά θα σταθώ στον στο ερώτημα αν είναι αναπτυξιακός. Ποια απάντηση δίνει στο ερώτημα που πάμε;

Η νίκη του Ντόναλτ Τράμπ στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και οι νέες εξελίξεις, όπως οι προεδρικές στη Γαλλία και το δημοψήφισμα στην Ιταλία, οδηγούν σε κοσμοϊστορικές εξελίξεις, τόσο επιχειρηματικές όσο και πολιτικές. Θα υπάρχει, άραγε, Ευρωπαϊκή Ένωση σε δύο χρόνια;

Το ερώτημα έχει προκύψει τις τελευταίες λίγες εβδομάδες. Έρχεται και τέταρτο μνημόνιο ; Εξαρτάται. Όχι από την πραγματικότητα που περιγράφουν οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί στις δανειακές συμβάσεις. Αυτές αποτελούν μια λεπτομέρεια. Η απάντηση δίνεται από κόμματα και ΜΜΕ ανάλογα με την πλευρά που βρίσκονται και την ερμηνεία που δίνουν στα δεδομένα.

Με τον θάνατο του ηγέτη της Κούβας άνοιξε μια συζήτηση, που σε τελική ανάλυση αφορά την ιεράρχηση των αξιών μας. Τι θέτουμε υπεράνω όλων; Τις δημοκρατικές αρχές και τα δικαιώματα του ανθρώπου ή το αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα και την « αξιοπρέπεια» ενός λαού;

Οι Τράπεζες ζητούν –με το δίκιο τους- από τους μετόχους του Mega να βάλουν χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση. Οι μέτοχοι αρνούνται να συμμετάσχουν και έχουν τις δικές τους ευθύνες. Το τι συμφέρει τους νυν μετόχους ή όσους θα ήθελαν να συμμετάσχουν σε μία αύξηση κεφαλαίου είναι θέμα που αφορά τους ιδίους και το αν θα βάλουν λεφτά είναι άσχετο με το συμφέρον των τραπεζών.

Η κυβέρνηση Τσίπρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση και απειλεί να πάρει μαζί της έναν ολόκληρο λαό. Ένα κομμάτι της Αριστεράς προσπαθεί να σωθεί από το ναυάγιο και ταυτόχρονα να κρατηθεί στην εξουσία, μοιράζοντας υπουργεία σε μία Οικουμενική κυβέρνηση, για να να παρακάμψουν προσφυγή στις κάλπες. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Στον καπιταλισμό τα προϊόντα κάνουν ουρά για τους καταναλωτές και στον σοσιαλισμό οι καταναλωτές κάνουν ουρά για τα προϊόντα. Στον καπιταλισμό μια μέρα το χρόνο άνθρωποι θα ποδοπατηθούν για ένα smart phone και στον σοσιαλισμό μαλλιοτραβιούνται για μια φρατζόλα ψωμί η ένα κιλό γάλα σε σκόνη. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Αν η επανάσταση γίνεται από δημοκράτες, φροντίζει σε ένα λογικό χρονικό διάστημα να επαναφέρει τη δημοκρατία. Όταν κυβερνάς απολυταρχικά για μισόν αιώνα και μεταβιβάζεις την εξουσία στον αδελφό σου, αυτό δεν λέγεται επανάσταση. Λέγεται δικτατορία. <b>Γράφει ο Θάνος Τζήμερος.<\/b>

Το παραμύθι είναι πάντα πιο δυνατό από την αλήθεια και το όνειρο από τη λογική. Θέλει πολύ κόπο και παιδεία για να μετατοπιστεί το φαντασιακό ενός λαού σε άλλα επίπεδα, ανθρώπινα και ρεαλιστικά. Οι δικτάτορες είναι πάντα δικτάτορες. Με ή χωρίς πούρο. Και οι εκτελέσεις έχουν το ίδιο αποτέλεσμα, είτε συνοδεύονται από εμβατήρια είτε από μπαλάντες

Το πρωί του Σαββάτου η Ελλάδα των social media αντιλαμβανόταν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η Κούβα. Μετά τον θάνατο του Κάστρο, το ένα κομμάτι ανακάλυπτε τα θαύματα που είχε κάνει στην παιδεία και την υγεία. Το άλλο, ότι είχε κάνει την Κούβα ένα απέραντο πορνείο. Θα μπορούσε να υπάρχει και ένα τρίτο που να πιστεύει ότι η Κούβα είναι υγιές και μορφωμένο πορνείο.

Οι εξελίξεις στο διεθνές σκηνικό δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μια νέα εποχή. Η αδυναμία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την οικονομική κρίση, αλλά και η παντελής απουσία σχεδιασμού στην αύξηση των μεταναστευτικών ροών, δείχνουν ότι τα κράτη δε θα πρέπει να επαφίενται στις Βρυξέλλες. <b>Γράφει ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.<\/b>

Ο μύθος θέλει τους Γερμανούς να είναι έτοιμοι για οτιδήποτε. Στα υπόγεια της καγκελαρίας πρέπει να υπάρχει Plan B για το πώς θα αντιδράσει το Έθνος ακόμη και μετά από εισβολή εξωγήινων. Είναι έτσι; Ή ακόμη και οι Γερμανοί έχουν τον Έλληνα μέσα τους; Τι θα κάνει ο δόκτωρ Σόιμπλε μετά το ιταλικό δημοψήφισμα και τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Ελλάδα;

Η επί σχεδόν δύο χρόνια διακυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστερά, έχει σαν αποτέλεσμα την έναρξη της αποδόμησης των στερεοτύπων, που μεταπολιτευτικά οικοδομήθηκαν γύρω από την αριστερά. Για πάνω από 25 χρόνια μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η Ελληνική κοινωνία αρνούνταν να παραδεχθεί την πραγματικότητα.

Είναι πολλές φορές ανάγκη να ξαναδιαβάζουμε την ιστορία, με σκοπό να προλαμβάνουμε τα λάθη μας. Η ιστορία άλλωστε πολλές φορές επαναλαμβάνεται ως φάρσα. <b>Γράφει ο Αναστάσιος Λυμπερίου.<\/b>

Μετά από οκτώ χρόνια πολιτικής ατολμίας, αυταπάτης, απάτης ή ανικανότητας φαίνεται πως η πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού δεν έχει γίνει σοφότερο. <b>Γράφει ο Ζαφείρης Βάλβης<\/b>

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα. Να αποτελέσει μιαν αριστερή παρένθεση, διασφαλίζοντας την παραμονή του κόμματος στην κεντρική πολιτική σκηνή ή να βιώσει την αριστερή ξεφτίλα, συνεχίζοντας να κυβερνά; <b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής.<\/b>

Στο παρελθόν, υπήρξαν πολιτικοί από πολλούς ορίζοντες που είχαν στηρίξει την πρόταση για την σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας. Είναι καιρός να ξαναμιλήσουν. <b>Γράφει ο Πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Μαλλιάς.<\/b>

Πέραν της οικονομικής καταστροφής, της ηθικής κατάπτωσης και της έξαρσης ακραίων λαϊκίστικων φαινομένων, μια από τις τραγικές συνέπειες της κρίσης των τελευταίων ετών είναι πως λέξεις και όροι με θετική, υπό κανονικές συνθήκες, φόρτιση, έχουν υποστεί μια διαστροφή ως προς το νόημά τους. <b>Γράφει ο Παύλος Μαρινάκης.<\/b>

Η φοροκεντρική πολιτική και η συνέχιση της λιτότητας, έχει οδηγήσει στην εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των Ελλήνων πολιτών. Αποτυπώνεται στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο, τα οποία εκτινάχθηκαν στα 93 δισ., καθώς και στην αύξηση των οφειλών στα ασφαλιστικά ταμεία που εγγίζουν τα 20 δισ. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουτσούκος. <\/b>

Η κυβερνητική αντίδραση για τους δυο θανάτους στην Μόρια, συνοψίζεται στην φράση Μουζάλα: ένα τυχαίο γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε. Ακόμα και σ’ ένα σπίτι, είπε ένας βουλευτής. Αποδίδουμε ένα γεγονός σε μια κακή στιγμή. <b>Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης.<\/b>

Όχι μόνον τα επτά χρόνια του Μνημονίου, αλλά οι τελευταίες δεκαετίες της μεγάλης μας παρακμής, έχουν αρχίσει να μας παρουσιάζουν στα μάτια των γειτόνων μας, ως τον αδύναμο κρίκο της περιοχής. <b>Γράφει ο Άδωνις Γεωργιάδης<\/b>

Διαβάζω στην «Αυγή»( 24\/11) πρώτη σελίδα, ψηλά δεξιά :[ Τραμπ σε Τσίπρα :« Κάνετε καταπληκτικές προσπάθειες.» Με πρωτοβουλία του νεοεκλεγέντος Αμερικανού προέδρου σημειώθηκε χθες η πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ—Τσίπρα]...

Ο Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, με νέες δηλώσεις του, ξεκαθαρίζει για πρώτη φορά την στρατηγική που θα ακολουθήσει η Γερμανία απέναντι στην Αγγλία στα επόμενα χρόνια. Είναι στρατηγική συνεργασίας, ή ολοκληρωτικού πολέμου, ποιος τελικά κερδίζει και ποιος χάνει από την νέα αυτή εξέλιξη;