Μετά την επιδείνωση όλων των δεικτών απόδοσης και τις διακοπές λειτουργίας που σημειώθηκαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2022, οι ουκρανικές μεταποιητικές επιχειρήσεις θα ξαναρχίσουν την παραγωγή τους επόμενους 1-2 μήνες. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πρώτης μηνιαίας έρευνας για τις επιχειρήσεις που διεξήχθη από το Ινστιτούτο Οικονομικής Έρευνας και Συμβουλευτικής Πολιτικής τον Μάιο του 2022. Η ανάγκη για συνολική πληροφόρηση ως προς την οικονομική κατάσταση είναι σημαντική για τη χάραξη οικονομικής πολιτικής. <b>Γράφει η Oksana Kuziakiv.</b>

Στα τέλη της δεκαετίας του &apos;80, είχα συνοδεύσει μαζί με δημοσιογραφική αποστολή έναν υπουργό δημόσιας τάξης της εποχής, σε ένα επίσημο ταξίδι του στην Αίγυπτο. Ο Αιγύπτιος υπουργός μας είχε πει την ακόλουθη ιστορία. «Η αστυνομία που είχαμε από παλιά, ήταν ανίκανη. Μπαξίσι, τεμπελιά, άρνηση να διακινδυνεύσει για τους πολίτες, δεν μπορούσε να κάνει δουλειά. Προσπαθήσαμε να την αλλάξουμε, στάθηκε αδύνατο. Η νοοτροπία της ήταν ριζωμένη. Θελήσαμε να τους απολύσουμε, δεν γινόταν, ήταν μόνιμοι. Οπότε πήραμε απόφαση ότι αυτό το πράγμα δεν διορθώνεται.

Είναι αλήθεια πως τα Δικαιώματα του Ανθρώπου πηγάζουν από μία αρχή που είναι πολύ «δυσκολοχώνευτη»: είναι καθολικά. Δηλαδή, όποιος γεννήθηκε στο ανθρώπινο είδος, ό,τι χρώμα και να έχει το δέρμα του, σε όποιον Θεό και να πιστεύει, όποια και να είναι η σεξουαλική του ταυτότητα τα απολαμβάνει. Χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση. Όποιος δεν αναγνωρίζει λοιπόν την καθολική ισχύ των Δικαιωμάτων, όποιος δηλαδή δεν αποδέχεται ότι τα Δικαιώματα ισχύουν για ολόκληρο το ανθρώπινο είδος και θέτει όρους απλώς δεν τα αποδέχεται.

Είναι συγκλονιστικό να βλέπει κανείς το Κολέγιο Αθηνών, το σχολείο της ελληνικής ελίτ, να εγκαλείται από τον Συνήγορο του Πολίτη, επειδή με τον νέο του κανονισμό δυσκολεύει επί της ουσίας τα θύματα σεξουαλικών παρενοχλήσεων να φτάσουν στο σημείο της καταγγελίας. Όταν το Κολέγιο Αθηνών που πέραν των παιδιών των εύπορων οικογενειών έχει σπουδάσει με υποτροφίες παιδιά που αποδείχτηκαν στη συνέχεια πρωτοπόροι στην κοινωνία μας, φτάνει σε ένα τέτοιο σημείο, έχουμε λόγους να ανησυχούμε.

Σχεδόν κάθε μέρα, στα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος με φόντο την ελληνική βουλή, στέκονται δύο άνθρωποι, κρατώντας στα χέρια τους ανοικτή μια ουκρανική σημαία. Τα πρόσωπα εναλλάσσονται αλλά το εθνικό σύμβολο της Ουκρανίας είναι μια επίμονη υπόμνηση ότι, μια μέχρι πρότινος ανεξάρτητη χώρα πληρώνει βαρύ φόρο αίματος και ελευθερίας. Ο πόλεμος και η φρίκη του, ως τηλεοπτικό προϊόν έχασε την επίδρασή του. Δεν συγκινεί και δεν σοκάρει με τον ίδιο τρόπο αλλά είναι εκεί. Όχι ως απειλή αλλά ως πραγματικότητα.

Ο Α. Τσίπρας χθες εκτίμησε πως ο πρωθυπουργός θα προσφύγει στην κάλπη τον Σεπτέμβριο για να προλάβει τα δυσάρεστα απρόοπτα του χειμώνα, λόγω των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Αναμφίβολα έχει μια λογική η εκτίμησή του. Βέβαια, για να συμβεί αυτό θα πρέπει να συντρέξουν σωρευτικά προϋποθέσεις. Τότε ο πρωθυπουργός μπορεί να κληθεί να απαντήσει στην πρόκληση των πρόωρων εκλογών, καθώς αυτές θα διεξαχθούν σε ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον για το κόμμα του.

Αυτό που συμβαίνει στο ανατολικό μέτωπο της Ουκρανίας είναι καταστροφικό. Οι ρωσικές δυνάμεις σφυροκοπούν αδιάλειπτα μέσω συνεχών βομβαρδισμών, όχι μόνο τις ουκρανικές στρατιωτικές θέσεις και τους πυρήνες αντίστασης, αλλά πόλεις και χωριά με άμαχους, βιομηχανικές μονάδες, αγροτικές εκτάσεις, γέφυρες, δρόμους, και σιδηροδρομικές γραμμές. Και όλοι διερωτόμαστε, πότε θα τελειώσει επιτέλους «η ειδική επιχείρηση» των Ρώσων εισβολέων. Πριν από σχεδόν 100 ημέρες, η ρωσική προπαγάνδα, ανακοίνωνε την έναρξη των ειδικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Υπάρχει ένα τουρκικό ανέκδοτο για έναν πολιτικό κρατούμενο που μπαίνει στη βιβλιοθήκη της φυλακής με μια λίστα με βιβλία που θα ήθελε να δανειστεί εκείνη την εβδομάδα. «Λυπάμαι, δεν έχουμε κανένα από αυτά τα βιβλία», λέει ο βιβλιοθηκάριος. «Έχουμε μόνο τους συγγραφείς». Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. <b>Γράφει ο Michael Rubin</b>

Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, αποδίδοντας τα εύσημα στην υφυπουργό Eργασίας, σχετικά με το νέο νομοθετικό πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας των δομών φιλοξενίας και προστασίας ευάλωτων παιδιών, άφησε παντελώς μόνους όλους όσοι θέλησαν να ρίξουν σκιές σε μια εμβληματική μεταρρύθμιση. Η Δόμνα Μιχαηλίδου κέρδισε μια δύσκολη μάχη. Οι προδιαγραφές που θέτει το νέο πλαίσιο κρύβουν περισσότερη ουσία απ&apos; αυτή που κατανοεί σε πρώτο επίπεδο κάποιος. Ο στόχος είναι να μικραίνει όλο και περισσότερο ο χρόνος παραμονής των παιδιών στα ιδρύματα.

Οι Γερμανοί έχουν τον χαβά τους. Καλούν Ελλάδα και Τουρκία να τα βρουν με &#8230; διάλογο. Για τους φίλους και συνεταίρους μας στο Βερολίνο δεν υπάρχει επιτιθέμενος και αμυνόμενος. Κι έπειτα αναρωτιούνται γιατί βράζει απέναντί τους ο ευρωπαϊκός νότος. Επειδή βρίσκουν άπειρες αφορμές κάθε φορά για να αποδείξουν ότι η Ενωμένη Ευρώπη είναι γι&apos; αυτούς ένα προϊόν marketing και με αποκλειστικό σκοπό να περιφρουρήσουν τις αγορές για τα δικά τους προϊόντα.

Αναμφίβολα ευφυής η κίνηση του Α. Τσίπρα να εκχωρήσει στην αριστερή τάση τη θέση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ. Και τους αιφνιδίασε και τους αποστόμωσε. Δύο - τρεις, όχι περισσότεροι, εδώ και καιρό γράφαμε πως δεν είναι ο Τσίπρας το βαρίδι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ το βαρίδι που τραβά τον Τσίπρα στον πάτο. Αυτό το αντιλήφθηκε ο Α. Τσίπρας και χάρισε στους εσωκομματικούς αντιπάλους του το βαρίδι του κόμματος και μπορεί να παίξει την μπάλα που θέλει ή που μπορεί να παίξει.

Διαβάζοντας το ρεπορτάζ για τον τιτάνιο αγώνα του ιδιοφυούς φοιτητή Φυσικής Κώστα Τζαναβάρη να σπουδάσει, γιατί προερχόταν από φτωχή οικογένεια, οι μόνες άγνωστες λέξεις ήταν αυτές που αφορούσαν το αντικείμενο της έρευνάς του. Γιατί έπρεπε να περάσει ένας χρόνος ώστε ένας άπορος φοιτητής να βρει δωμάτιο στη φοιτητική εστία; Μήπως γιατί ακόμα και σήμερα, εν έτει 2022, τη διάθεση των δωματίων στις εστίες την ορίζουν συγκεκριμένες φοιτητικές παρατάξεις όπως γινόταν παλαιότερα; Στην «εποχή μας» ήταν η ΚΝΕ.

Αλήθεια πόσοι από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν τα παιδιά τους να καταντήσουν άεργοι σαραντάρηδες ημιπιτσιρικάδες με κοντοβράκια και παπάκια, που να γράφουν συνθήματα στους τοίχους και να πετάνε προκηρύξεις; Αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα σχετικών δημοσκοπικών ερευνών, τα ποσοστά αυτών των ψηφοφόρων μειώνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Όλοι θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Τότε για ποιο λόγο, εμμένουν τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην εργαλειοποίηση της ανομίας, της βίας και του μπάχαλου στα ΑΕΙ;

Έχετε πάει στα Γιάννενα; Στο μουσείο που υπάρχει στο νησάκι της Παμβώτιδας, εκτίθεται σε μια βιτρίνα ο κεφαλοθραύστης του Αλή Πασά, ένα μακρύ ρόπαλο από μασίφ σίδερο, με λαβή στη μια μεριά και μια χοντρή σαγρέ κεφαλή στην κατάληξή του. Ο Αλή το είχε πάντα δίπλα του όταν δεχόταν τους υποτακτικούς του. Τι μου &apos;ρθε τώρα και θυμήθηκα τους κεφαλοθραύστες; Όταν διαβάζω ότι την Κυριακή «ο Τσίπρας έβαλε στη θέση του τον Πολάκη», αυθορμήτως μου ήρθε στο μυαλό η ακόλουθη εικόνα.

Αν είχατε επενδύσει 100 λίρες (122 δολάρια) στο κρυπτονόμισμα Luna πριν από έναν μήνα, ίσως να αισθανόσασταν σχετικά σίγουροι ότι είχατε αναλάβει ένα εύλογο ρίσκο. Αλλά η αξία του Luna έκτοτε μειώθηκε δραστικά - τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, αυτές οι 100 λίρες αξίζουν περίπου 4 πέννες (ή 5 σεντς του δολαρίου). Το Luna δεν ήταν σε καμία περίπτωση το μόνο θύμα αυτή την εβδομάδα όπου τα κρυπτονομίσματα είδαν την αξία τους να μειώνεται κατά 30%. <b>Γράφουν οι Gavin Brown, Richard Whittle και Stuart Mills</b>

Ο στρατηγός Κόρκας άφησε την τελευταία του πνοή, όπως ακριβώς θα το ονειρευόταν. Ανάμεσα στους δικούς του ανθρώπους. Παρέστη στο ετήσιο μνημόσυνο Καταδρομέων και Ιερολοχιτών, όπως κάθε χρόνο. Μετά την τελετή αισθάνθηκε μια αδιαθεσία και άφησε σε ηλικία 101 ετών την τελευταία του πνοή. Τι πιο γλυκός και τιμημένος θάνατος! Σα να επέλεξε αυτός τη στιγμή που θα εγκατέλειπε ετούτο τον κόσμο. Ανήκει στους λίγους που είχαν το προνόμιο, στις δύσκολες στιγμές για την πατρίδα μας, να τη σηκώσουν στους ώμους τους.

Τα διπλωματικά λάθη μιας εξ αρχής αδιέξοδης, περιπέτειας, που υπηρέτησαν με ανταγωνισμό εθνικιστικών πλειοδοσιών και οι δύο ελληνικές παρατάξεις, αλλά και τα πολιτικά πάθη που μαζί με τον «νομικό παραλογισμό» οδήγησαν στο να χαρακτηριστούν στρατιωτικοί και πολιτικοί ως εθνικοί προδότες, ακτινογραφεί στο βιβλίο του «Ο Εθνικός Διχασμός και η κορύφωσή του: Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ &apos;ΕΞΙ&apos;. Εξιλασμός ή δικαστικός φόνος;», ο Θανάσης Διαμαντόπουλος. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Ο Ταγίπ Ερντογάν θέλει να δώσει ένα «μάθημα» στους Έλληνες. Οι απειλές του είναι σαφείς. Οι μόνοι που ίσως δεν θέλουν να τις καταλάβουν είναι οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλες και στο Βερολίνο. Από την άλλη πλευρά, αν η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει ένα σκηνικό χάους στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, και όσο διαρκεί η κρίση στην Ουκρανία, ας το κάνει. Εκείνο που σίγουρα θα καταφέρει είναι να δοκιμάσει την συνοχή του ΝΑΤΟ. Ιδού η Ρόδος!

Στο ΣΥΡΙΖΑ όλοι ξέρουν, είτε δηλώνουν προεδρικοί, είτε ΡΕΝΕδες και ΟΜΠΡΕΛΑδες, είτε «53», ότι στις επόμενες εκλογές, μαζί ή θα επιπλεύσουν ή θα βουλιάξουν. Με αυτό το σκεπτικό ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας πρότεινε γραμματέα από τη μειοψηφία. Δεν πρότεινε την κ. Σβίγγου επειδή είναι&#8230; ηθικιά ούτε επειδή μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά.  Την επέλεξε για να αποκαταστήσει εν μέρει την ηρεμία και τη συνείδηση ΣΥΡΙΖΑ.

Έχει ενδιαφέρον το γεγονός, ότι και οι δυο αιτήσεις ακυρώσεως του Δήμου Χαϊδαρίου, απορρίφθηκαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας, χωρίς το δικαστήριο να μπει καν, στην ουσία των υποθέσεων. Και αυτό διότι κρίθηκε ότι το ΣτΕ «στερείται δικαιοδοσίας για την εκδίκαση τους, δεδομένου ότι πρόκειται περί ιδιωτικών διαφορών». Δηλαδή, εκ της αποφάσεως του ΣτΕ φαίνεται ότι ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου, που είναι και ο ίδιος νομικός μαζί με τους καθηγητές, νομικούς του συμβούλους, προσέφυγαν σε αναρμόδια δικαστήρια.

«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν. Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι; Ούδε σε γάμο ρίχνονται, ούδε σε χαροκόπι, μόνο ο Αλέξης πρότεινε, την Σβίγκου γραμματέα». Η παράφραση του άσματος της Δέσπως οφείλεται στους δοξαστικούς που γράφτηκαν και ακούστηκαν (από τους δικούς του) για τον Τσίπρα μόλις έκανε την πρόταση. «Ρε τι κίνηση έκανε ο τρισμέγιστος! Πρότεινε την Σβίγκου! Μα που το σκέφτηκε ο μπαγάσας; Τι εκπληκτικής σύλληψης ντρίπλα ήταν αυτή!»

Αδυνατούμε να καταλάβουμε είναι τι ακριβώς θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ και τι ακριβώς υποστηρίζει στο θέμα που έχει ανακύψει με την υπό ανέγερση βιβλιοθήκη του ΑΠΘ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγει να πάρει σαφή θέση στο ερώτημα αν πρέπει να γίνει εκεί η βιβλιοθήκη. Κάποια από τα θεωρούμενα και σοβαρά στελέχη του μάλιστα μας είπαν ότι οι βιβλιοθήκες είναι έργα που απαιτούν μελέτη δεκαετιών. Μήπως η υπό ανέγερση βιβλιοθήκη δεν έχει μελετηθεί αρκετά; Μήπως χτίζεται χωρίς σχεδιασμό;

«Φυσικά και με φοβίζει ο πόλεμος. Για να ξορκίσω τους φόβους μου βυθίζομαι στις σελίδες των βιβλίων ή γράφω: για τα γηρατειά, για τον θάνατο, για τη μοναξιά, για τον έρωτα. Δεν αντιδρώ πάντοτε με τον ίδιο τρόπο απέναντι στον φόβο, ωστόσο η μόνη μου σταθερά σε δύσκολους καιρούς εξακολουθεί να είναι η λογοτεχνία», αναφέρει χαρακτηριστικά η Ούρσουλα Φωσκόλου. <b> Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα. </b>

Στον απόηχο μιας επεισοδιακής αναφοράς κερδών και μιας σειράς από αμφιλεγόμενων ειδήσεων, το Netflix έστειλε πρόσφατα ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους υπαλλήλους του: Εάν δεν σας αρέσει το περιεχόμενο που παράγει το Netflix, μπορείτε να φύγετε. Το μήνυμα εστάλη στους υπαλλήλους που εργάζονται στις πολιτιστικές κατευθυντήριες γραμμές αυτού του γίγαντα ροής περιεχομένου, οι οποίες σύμφωνα με τη Wall Street Journal επικαιροποιήθηκαν την Πέμπτη για πρώτη φορά από το 2017 για να συμπεριλάβουν στον προγραμματισμό τη γλώσσα που αφορά την καλλιτεχνική έκφραση. <b>Γράφει ο Jon Miltimore</b>