Το οικοδόμημα του νέου σχολείου πρέπει να φτιαχτεί ώστε τα παιδιά να πάψουν να φτάνουν στο Λύκειο ή και να αποφοιτούν από αυτό χωρίς να έχουν κατακτήσει βασικές γνώσεις αριθμητικής, γραφής και ανάγνωσης.

Μια επιστολή αγανάκτησης και αξιοπρέπειας που σκιαγραφεί το έλλειμμα αρχών και κανόνων που συχνά παρατηρείται στις ελληνικές αίθουσες είναι ικανή ν’ αλλάξει τα πράγματα;

Την Ιστορία θα την αγαπήσουν και θα τη μάθουν τα παιδιά και κυρίως θα μάθουν να σκέπτονται και να προσεγγίζουν κριτικά την ιστορική γνώση που πια εύκολα μπορούν να βρουν στο διαδίκτυο, μόνο αν την έχει πρώτα αγαπήσει ο ίδιος τους ο δάσκαλος. Τη δική του λατρεία που θα δει στα μάτια του ο μαθητής θα μεταδώσει, τη δική του γνώση και τη δική του μεθοδολογική προσέγγιση θα διδάξει στο παιδί, εκείνος θα δώσει ζωή στα προγράμματα σπουδών.

Αν κλείσω τα μάτια αυτές τις τελευταίες μέρες κυριαρχούν στη σκέψη μου εικόνες με παιδιά. Πολλά μικρά παιδάκια με όμορφα σκουφάκια με αυτάκια και ένα αρκουδάκι στο ένα χέρι. Στο άλλο κρατούν σφιχτά το χέρι της μάνας που σέρνει μια βαλίτσα ή έχει στην αγκαλιά ένα ακόμη μωρό. Δεν βλέπω καν εφήβους, κυρίως μανάδες και γιαγιάδες με μωρά και μικρά παιδάκια. Και αρκουδάκια, πολλά αρκουδάκια!

«Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς πως γίνεται να έχεις ίντερνετ για να βρίζεις την Κεραμέως, επειδή δεν έχεις ίντερνετ για να κάνεις τηλεκπαίδευση;». Ομολογώ πως ήταν από τα πιο ευρηματικά σχόλια μητέρας που διάβασα σήμερα. Θα μου πείτε τα έχει κάνει όλα άψογα η υπουργός; Παρεμπιπτόντως σήμερα με ανάρτησή της διαπιστώνει ότι η τηλεκπαίδευση λειτουργεί, αφού 46.000 τάξεις είναι ενεργές, δεν αναφέρει όμως πόσες δεν είναι.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν πρόκειται απλά για αντιπαράθεση υπουργείου ή κυβέρνησης μ' έναν επαγγελματικό κλάδο, αλλά για σύγκρουση του τελευταίου με την πλειοψηφία της κοινωνίας. Όχι μόνο γιατί η κυβέρνηση είναι πλειοψηφική και η δημοκρατία πορεύεται με κανόνες πλειοψηφίας, αλλά γιατί η κοινωνία μετά από δύο απανωτές κρίσεις, οικονομική και υγειονομική, σιγά - σιγά βαθαίνει την αυτοκριτική της.

Τα περιστατικά με μηνύσεις που υπέβαλλαν αρνητές γονείς κατά εκπαιδευτικών που εφάρμοσαν τον νόμο για την προστασία από την πανδημία, και τα οποία οδήγησαν ακόμη και σε προσαγωγή εκπαιδευτικών στο αστυνομικό τμήμα, θέτουν αναπόφευκτα το ερώτημα: Πώς το κράτος που νομοθετεί προστατεύει τον υπάλληλό του ή τον λειτουργό του που εφαρμόζει το νόμο;

Οι μαθητές για πολλά χρόνια έμαθαν ότι περνάς στο Πανεπιστήμιο χωρίς κόπο γι' αυτό και στόχευαν σε σχολές με μόρια κάτω από τη βάση. Έμαθαν ότι ακόμη κι αν περάσεις σε σχολή, ακόμη κι αν δεν διαβάσεις, θα πάρεις πτυχίο, είτε αντιγράφοντας, είτε παπαγαλίζοντας. Συνετέλεσαν σε όλα αυτά, η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, οι αναξιολόγητοι καθηγητές, τα βιβλία, το πρόγραμμα σπουδών. Κάπως έτσι, ένας στους δύο μαθητές έγραψαν και φέτος κάτω από τη βάση σε αρχαία, φυσική, ιστορία.

Έχω μια αίσθηση τον τελευταίο καιρό, με αφορμή κυρίως το αίτημα για μεταρρυθμίσεις από μεγάλο και ίσως πλειοψηφικό μέρος της κοινωνίας. Αίτημα αρχικά για μεταρρυθμίσεις στο Κράτος προς την κατεύθυνση της ψηφιοποίησης, της αποτελεσματικότητας και της αξιοκρατίας μέσω της αξιολόγησης και των διαφανών διαδικασιών.

H κοινωνία κάθε φορά κοιτά σαστισμένη και προσπαθεί να καταλάβει ποιος είναι ο εχθρός. Το πληκτρολόγιο ή ο φόβος μήπως κουνηθούν τα λιμνάζοντα ύδατα και ανατραπούν οι συνδικαλιστικές ισορροπίες; Την ημέρα που τα αιτήματά μας θα ακολουθήσουν την γενιά των millennials, τότε η εκπαίδευσή μας θα έχει κάνει ένα βήμα προς τον 21ο αιώνα.

Η απάνθρωπη δολοφονία του καθηγητή στο Παρίσι από το χέρι νεαρού ισλαμιστή, όχι μόνο επαναφέρει τη συζήτηση για τη στάση της Ευρώπης απέναντι στο ριζοσπαστικό Ισλάμ, αλλά γεννά επίσης, αποτροπιασμό και οργή σε κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως θρησκείας, ηλικίας, φύλου ή καταγωγής, που αντιλαμβάνεται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης ως θεμελιώδες δικαίωμά του. 

Ο λόγος των «κοινωνικών επαναστατών» κάθε ηλικίας, που έχουν εντάξει όλους εμάς τους υπόλοιπους στην συντήρηση και στην αντίδραση, ενώ για τον εαυτό τους επιφυλάσσουν το παράσημο του προοδευτικού, εκφράζεται από συγκεκριμένες μειοψηφικές κοινοβουλευτικά ή και εξωκοινοβουλευτικά πολιτικές δυνάμεις που ηγεμονεύουν και τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό και το μαθητικό κίνημα.