Ίσως το πιο παρακινδυνευμένο είναι οι προβλέψεις για τον καιρό και το χρηματιστήριο! Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν αμφότερα, που πολλοί προσπαθούν να το ρίξουν στην… ερμηνεία των σχημάτων των σύννεφων ή των… διαγραμμάτων, μήπως και εκεί κρύβεται κάποια κρυμμένη αρμονία, που να μπορεί να τους οδηγήσει στη σωστή μαντεψιά!

Το ίδιο έργο αναμφίβολα κουράζει και τους ηθοποιούς και τους θεατές. Πολύ δε περισσότερο αν ο σκηνοθέτης είναι μια μετριότητα. Έτσι λοιπόν η επανάληψη του περσινού ψυχοδράματος ενώ δεν συγκινεί κανέναν, ούτε καν τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για ό,τι έχει απομείνει από την οικονομία της χώρας.

Η πολιτική της παράνοιας λειτουργεί πάντα με το δόγμα της «παράπλευρης ωφέλειας». Εξασφαλίζουμε πρώτα τις ισορροπίες της εξουσίας και ό,τι περισσέψει είναι το κέρδος της κοινωνίας. Οι εκβιασμοί θα πιάσουν το πιθανότερο, τόπο για μερικές «τζούρες» ακόμα, πρόσκαιρης ικανοποίησης. Η εκταμίευση, όμως, των χρημάτων θα μεγιστοποιήσει το κόστος τους, σε θυσίες ανθρώπων.

Όταν η βουλευτής Ελένη Αυλωνίτου λέει ότι «η Ελλάδα, έσωσε το χρεωκοπημένο ΔΝΤ», το πιστεύει. Κάπου το άκουσε; Κάπου το διάβασε; Δεν γνωρίζω, πάντως νομίζω ότι το πιστεύει. Όπως νομίζω ότι και ο Α. Τσίπρας όταν κάνει κατά καιρούς διάφορες εκτιμήσεις (sic) όπως ότι «θ’ αλλάξει την Ευρώπη ή τον κόσμο» τις πιστεύει. Από πού αντλούν αυτές τις «πληροφορίες» ή την υπεραισιοδοξία, αδυνατώ να το γνωρίζω.

Πέραν του νεφελώδους και με πολλές δόσεις λαϊκισμού που εμφανίζεται συχνά στο θέμα της αξιοποίησης της ακινήτου περιουσίας των ΕΔ, υπάρχουν ένα σωρό πολυτελείς δραστηριότητες που εξακολουθούν να παραμένουν και να απορροφούν τεράστιους πόρους σε προσωπικό, υλικά και εγκαταστάσεις και τα οποία θα μπορούσαν με εφαρμογή των κανόνων της διακλαδικότητας και ένα σοβαρό νοικοκύρεμα και συμπύκνωση δραστηριοτήτων να εξοικονομηθούν αντίστοιχα τεράστια ποσά.

Για τη «μοναδική περίπτωση» της Ελλάδας, μιλάει στο liberal.gr ο Γερμανός οικονομολόγος και διευθυντής του think-tank CEPS, Daniel Gros. <b>Συνέντευξη στον Κων\/νο Μαριόλη.<\/b>

Θα ήταν λάθος αν βλέπαμε τη ραγδαία απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία ως κάτι που αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αφορά μόνο αυτόν. Αφορά το τέλος μιας εποχής. Της εποχής που η πολιτική ασκείτο στη βάση των μεγάλων υποσχέσεων. Των γενικόλογων εξαγγελιών. Της δημιουργικής ασάφειας. Όλα αυτά, φυσικά, δεν τα έκανε μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο πρώτος που τα έκανε σε τόση έκταση και με τόση ένταση. <b>Γράφει ο Κωστής Χατζηδάκης.<\/b>

Σήμερον κρεμάται η ψευδαίσθηση ότι αν ομολογήσουμε τις πλάνες μας θα φανούμε αδύναμοι. Μάλλον θα κερδίσουμε αν όχι τον κόσμο όλον, τουλάχιστον τον αυτοσεβασμό μας. Οι τρώσαντες και ιάσονται. Πόσες φορές επιτέλους πρέπει να βάλουμε τα δάχτυλα επί τον τύπον των ήλων;

Στο δάσος του Κατύν οι Σοβιετικοί διέπραξαν ένα από τα πιο προκλητικά εγκλήματα του B\\' παγκοσμίου πολέμου. Την αποτρόπαια αυτή σκηνή την θυμήθηκα καθώς βλέπω τον ΣΥΡΙΖΑ να δολοφονεί εν ψυχρώ τα κίνητρα για επένδυση και εργασία.<b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.<\/b>

Από τον Σεπτέμβριο του 2014 και μετά από το ταξίδι του Αντώνη στο Βερολίνο δημιουργήθηκε μία εύλογη απορία. Σε εμάς και σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Τι συνέβη και ο Αντώνης τα παράτησε; Γιατί έφυγε τρέχοντας; Τι είδε σε εκείνο το μοιραίο ταξίδι στο Βερολίνο; Τι του είπε η Άνγκελα;

Ξανά μανά τα ίδια! Ψηφίζουν τα μέτρα, δεν τα ψηφίζουν, εκλογές, δημοψήφισμα. Ο αριστερός βουλευτής δεν μπορεί να ψηφίσει μνημόνια δίχως μελόδραμα. Οι άλλοι τα ψήφιζαν από σαδισμό! Ο Αλέξης, πάντως, έχει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Για κάθε σενάριο διαθέτει κι ένα καλό αφήγημα... <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Η εξίσωση δεν βγαίνει, ούτε με θαύμα. Πρέπει να διορθωθούν πολλές παράμετροι της για να καταλήξουμε σε λύση. Οι δανειστές το ξέρουν. Δεν γίνεται να μην το ξέρουν. Έχουν κάνει διδακτορικό πάνω στο ελληνικό case.

Η πολιτική πρόβλεψη είναι η κατάληξη μιας σειράς λογικών επεξεργασιών γεγονότων, πληροφοριών κι εκτιμήσεων. Προϋποθέτει βέβαια πως το συλλογικό υποκείμενο που καθορίζει τις εξελίξεις, λειτουργεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια κοινώς αποδεκτά και κυρίως πως αποδέχεται την ομαλή διαδοχή των καταστάσεων.

Είδατε ποτέ καμιά συγκέντρωση κατά των διορισμών στο Δημόσιο; Είδατε ποτέ καμιά συγκέντρωση κατά των ρουσφετιών και της αναξιοκρατίας; Οι μόνες σχετικές «συγκεντρώσεις» που θυμάμαι είναι έξω από βουλευτικά γραφεία παρακαλώντας για ρουσφέτια…

Οι συνεχείς αντιφάσεις της κυβέρνησης, μεταξύ αυτών που δηλώνει και αυτών που πραγματικά συμβαίνουν, έχουν την αιτία τους ή στην διάθεσή της να μην λέει την αλήθεια ή στην αδυναμία της στους χειρισμούς. Όσο παράλογο και αν ακούγεται, μακάρι να ισχύει το πρώτο. Γιατί αν ισχύει το δεύτερο, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα και ενδεχομένως και επικίνδυνα.

Σήμερα χρεοκόπησε στην Μεγάλη Βρετανία μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες στο ρούχο, η Austin Reed. Η χρεοκοπία της είναι ένα ζωντανό σεμινάριο, φρεσκότατο, γιατί ο καπιταλισμός όπως έχει καταντήσει, αν έτσι συνεχίσει, πάει για φούντο!

Για ποια κυριαρχία μιλάμε, όταν κάθε κοινοβούλιο έχει ψηφίσει τόσες δεσμεύσεις στους ευρωπαϊκούς θεσμούς; Πώς είναι δυνατόν να συντηρούμε στους ευρωπαϊκούς λαούς την ψευδαίσθηση μιας κυριαρχίας που υπάρχει μόνο στους εθνικιστικούς λόγους προπαγάνδας των πολιτικών; Δυστυχώς, δεν είμαστε μόνο εμείς κι ας αποτελούμε το χειρότερο παράδειγμα. Ολόκληρη η Ευρώπη λέει και διαχειρίζεται ψέματα.

Οι κυβερνητικοί χειρισμοί τελικά ενίσχυσαν την διαπραγματευτική θέση του ΔΝΤ, προσφέροντάς του την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να δεχθεί μέτρα «Μίκυ Μάους» για να κλείσει η αξιολόγηση και ότι δεν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα χωρίς ελάφρυνση χρέους συμβατή με το στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα.<b>Γράφει η Μιράντα Ξαφά.<\/b>

Είναι προφανείς οι ευθύνες της κυβέρνησης στην καθυστέρηση της αξιολόγησης που κρατά κλειδωμένη την κάνουλα της ρευστότητας για την ελληνική οικονομία. Το έργο του περασμένου καλοκαιριού είναι ξανά στις οθόνες μας... <b>Γράφει ο Κώστας Τσιάρας.<\/b>

Τα τελευταία 24ωρα το υπουργείο προπαγάνδας από το Μαξίμου, με τους συνεργάτες του έχει πλημμυρίσει το διαδίκτυο με πινακάκια, που προσπαθούν να δείξουν οτι αυτή η κυβέρνηση έχει διαχειριστεί καλύτερα τα μνημόνια από ό,τι οι προηγούμενες!

Φόροι που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν θα πληρωθούν! Η νέα φοροκαταιγίδα δεν θα κλείσει κάποιο χρηματοδοτικό κενό. Το χειρότερο είναι ότι το ξέρουν όλοι και εμείς πρωταγωνιστούμε σε μία φαρσοκωμωδία. Η κυβέρνηση κάνει σαν να είναι κυβέρνηση κι οι πολίτες κάνουμε σαν να ζούμε σε ένα κανονικό κράτος.

Προφανώς ξέρετε το γνωστό ανέκδοτο, σύμφωνα με το οποίο κάποιος δηλώνει πως αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα του θα κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει. Ακριβώς αυτό φαίνεται να εφαρμόζει η ηγεσία της ΠΟΕΣΥ. Ποια είναι η χρησιμότητα της απεργίας; Πώς βοήθα στον αγώνα μας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας που η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ διαλύει;

Oι Συριζανέλ δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν από ελιγμούς και τερτίπια. Σε όλες τους τις κινήσεις επικρατεί μία τάση θράσους και επικίνδυνης αφέλειας. Ανοίγουν συνεχώς μέτωπα που αυξάνουν τις επισφάλειες των συναλλαγών τους με τους δανειστές, προκαλούν με απροκάλυπτο νεποτισμό, αδιαφορούν για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική και στη διαχείριση των βάσεων της οικονομίας.