Μετά από ένα χρόνο αποδείχθηκε ότι μια ακόμα αντιπολιτευτική φούσκα του ΣΥΡΙΖΑ, εκείνη του χώρου της παιδείας, έσκασε ταχύτατα και εξαφανίστηκε. Όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι, ο ντενεκές που κυλάει, κάνει πολύ φασαρία, αλλά δεν πάει μακριά. Την ίδια κατάληξη θα έχει και όλο αυτό το νέο πρόσφατο κύμα από “fake news” και βλακώδη αλλά δηλητηριώδη σχόλια, που ακολούθησαν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Κάτι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, κάτι πέραν του μετρό, πέραν των αρχαιοτήτων, πέραν της πόλης, πέραν των ανθρώπων της, σε άλλες υπόγειες διαδρομές. Μία ομάδα συμπολιτών μας, αλλά και τρίτων, μοιάζει να έχει μετατρέψει τα αρχαία της Βενιζέλου σε σκοπό ζωής. Δικαιολογημένα μεταξύ των άλλων, κρίνεται και η ειλικρίνειά των ενεργειών τους. Ο διχασμός που επιχειρείται με αυτήν την τακτικιστική πολεμική δεν αφορά σε τίποτε από όσα ευαγγελίζονται, αλλά είναι αποκλειστικά ένα παιχνίδι εξουσίας και πολιτικής.

Ο 65χρονος που είχα απέναντι μου ήταν χαροκαμένος, 80 χρονών έμοιαζε απ' τον καημό του. Και πως να μην έχει λυγίσει, πριν δυο μήνες είχε χάσει τον 35χρονο γιο του, ένα ορφανό έμεινε πίσω. Μ' έβαλε απέναντι και με μια οργισμένη διήγηση βάλθηκε να μου εξηγήσει πως «οι εγκληματίες γιατροί έφαγαν το παιδί». Τον άκουγα δίχως να μπορώ να αρθρώσω αντίλογο. Τι να πεις σ' έναν γονιό που θρηνεί; Ότι μόνος του το έφαγε το κεφάλι του ο γιος του; Λέγονται αυτά;

Τα σύγχρονα δυτικά, δημοκρατικά κράτη προσπάθησαν να αντισταθμίσουν την ανισότητα που δημιουργεί ο πλούτος που κληρονομείται με τον φόρο κληρονομιάς. Αυτός είναι ο λόγος που φορολογείται η περιουσία που τυχόν περιέλθει στην κατοχή μας μέσω κληρονομιάς. Και η παρέμβαση του φόρου κληρονομιάς είναι η δικαιότερη και ηπιότερη δυνατή σε μια δημοκρατία, γιατί δεν καταργεί το δικαίωμα στην ιδιοκτησία και το δικαίωμα του καθενός να διαθέτει τον πλούτο του όπως αυτός επιθυμεί.

Ο πρωθυπουργός δεν έχει κανένα λόγο για πρόωρες κάλπες. Ένας θεσμικός πολιτικός, δεν κάνει εκλογές όταν κρίνει πως θα τις κερδίσει, αλλά θέτει το κυβερνητικό έργο στην κρίση των πολιτών στο τέλος ή προς το τέλος της τετραετίας. Αυτή η κυβέρνηση έχει μπροστά της 21 μήνες για να παρουσιάσει το έργο της. Δεν είναι μικρό χρονικό διάστημα, με δεδομένο πως οι υπουργοί έχουν τα πολύ συγκεκριμένα πλάνα τους σε εξέλιξη.

Η ειρωνική διατύπωση του συνθήματος «Μητσοτάκης ή χάος» ως μελλοντικού εκλογικού διλήμματος δεν αποδυναμώνει το πρώτο σκέλος του, στη λογική ότι μπορεί να υποκρύπτει αλαζονική αμετροέπεια. Υποχρεώνει αυτομάτως αυτόν που το ακούει να δει πραγματικά ποια είναι η εναλλακτική του ή οι εναλλακτικές του. Η μόνη εναλλακτική, είτε το θέλει κάποιος είτε δεν το θέλει, είτε το αναγνωρίζει είτε δεν το αναγνωρίζει, είναι ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Πολλοί από τους λεγόμενους ακτιβιστές της κλιματικής αλλαγής δεν ενδιαφέρονται στην πραγματικότητα για το κλίμα και το περιβάλλον. Όχι, γι&apos; αυτούς, τα ζητήματα αυτά είναι απλώς εργαλεία του αγώνα εναντίον του καπιταλισμού. <b>Γράφει ο Ρέινερ Ζίτελμαν</b>

Ο Θανάσης Μαυρίδης λείπει σε ταξίδι για διακοπές. Θα είναι πάλι μαζί σας στις 27 Σεπτεμβρίου. Επειδή όμως η επικαιρότητα... τρέχει, θα απαντά μέχρι τότε στο [email protected].

Καθημερινά, άτομα από ευάλωτες ομάδες, Ρομά, Τρανς, γίνονται πρώτο θέμα στις ειδήσεις επειδή πρωταγωνιστούν σε κάποιο αποτρόπαιο γεγονός. Τότε η κοινωνία αισθάνεται δέος, οικτίρει την κατάστασή τους, τις αδικίες που υφίστανται αλλά την επόμενη μέρα δεν τους ξεχνάει απλώς, θυμώνει μαζί τους επειδή διεκδικούν κάποιο δικαίωμα, τους βλέπει ως «περιθωριακούς», «ανήθικους» που «εκδίδονται γιατί τους αρέσει» που κλέβουν γιατί «αυτή είναι η ράτσα τους».

Ο Αντώνης Σαμαράς υπέστη σφοδρή κριτική για το γεγονός πως δεν ψήφισε επί της αρχής η Νέα Δημοκρατία το πρώτο μνημόνιο. Η δικαίωση του Αντώνη Σαμαρά ήρθε και από το στόμα της Α. Μέρκελ η οποία δήλωσε πως «η πιο δύσκολη στιγμή στην θητεία μου ήταν όταν ζήτησα τόσο πολλά από τους Έλληνες». Αυτό το «τόσα πολλά» είχε επισημάνει τότε το 2010 ο Αντώνης Σαμαράς και σήμερα γνωρίζει την δεύτερη δικαίωση του.

Στην ανακοίνωση που έβγαλε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος για τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ είπε εμμέσως απατεώνες την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, και υιοθετεί το χυδαίο σύνθημα που γέμισε πρόσφατα τους λογαριασμούς των επώνυμων και ανώνυμων τρολ του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντα με την πολιτική τσαχπινιά, που του επιτρέπει να λέει και να κάνει τα ίδια με τους συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά να καμώνεται ότι δεν είναι και ίδιος. Το λες και απατεωνιά...

H αγορά του 49% του ΔΕΔΔΗΕ, από τον Αυστραλιανό ενεργειακό κολοσσό Macquarie έναντι 2,1 δισ. ευρώ, είναι ένα γεγονός που μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν «game changer». Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα &#8211; Καμμένου, ήταν αυτή που είχε οδηγήσει τη ΔΕΗ προς στα βράχια. Και το χειρότερο απ? όλα είναι, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα «κουνάει το δάκτυλο», μιλώντας για ξεπουλήματα, ασημικά και άλλα γλαφυρά και γραφικά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο καπιταλισμός ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ωστόσο, πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες έχουν φτάσει σε ένα αναπάντεχο συμπέρασμα. <b>Γράφει ο Ρέινερ Ζίτελμαν</b>

Στη χώρα των θαυμάτων, έγινε κι αυτό. Ο Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας της Ελλάδος, συλλειτούργησε σε αυτήν την άτυπη κηδεία του Μίκη Θεοδωράκη, με τον εγχώριο Αρχιεπίσκοπο της κομμουνιστικής θρησκείας, μέσα σε ένα σκηνικό συναίνεσης της εκκλησίας, του σφυροδρέπανου, του αθεϊσμού και όλου του πολιτικού φάσματος.

Η ανάπτυξη θα συνεχίσει φέτος να ξεπερνά τις προσδοκίες, εφόσον οι τομείς του τουρισμού και της ναυτιλίας καταγράφουν επιδόσεις καλύτερες του αναμενόμενου. Είναι όμως οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, σε δημόσια διοίκηση, παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη, αυτές που θα κάνουν τη χώρα να αλλάξει οριστικά πίστα, τονίζει σε συνέντευξή του στο Liberal ο Μάνθος Ντελής, καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Montpellier Business School. <b> Συνέντευξη στον Νικόλα Ταμπακόπουλο. </b>

Υπάρχει ένα χρονόμετρο στο μυαλό του Κυριάκου Μητσοτάκη που μετράει αντίστροφα το χρόνο. Από τον εντοπισμό του προβλήματος μέχρι τη λύση και το αποτέλεσμα. Το κάνει σχεδόν σε όλα και το κάνει με τον ίδιο pattern. Το χρονόμετρο αυτό παραμένει ενεργό, όσο το μέτωπο του ορθολογισμού και της λογικής πλαγιοκοπούν, συστημικές λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις και λαϊκιστικά αντισυστημικά νεφελώματα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε από τη Θεσσαλονίκη πως δεν έχει καμιά υποχρέωση να είναι συναινετικός με ανθρώπους και πολιτικούς χώρους που δεν επιδιώκουν τη συναίνεση. Ήταν η πολιτική στάση στην οποία κατέληξε μετά την υπόθεση Αποστολάκη. Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη πως δεν θα είναι συναινετικός, αποτελεί την ουσιαστική πολιτική είδηση από τη συνέντευξη του στη ΔΕΘ. Σπάνια πρωθυπουργός ξεκαθάρισε με τόση σαφήνεια πως τα περιθώρια συναίνεσης έχουν εξαντληθεί.

Διαβάζω ότι ο Κυριάκος στην ΔΕΘ ήταν «πιο προεκλογικός από ποτέ». Μπούρδες. Συγχέουν τις εποχές, μπερδεύουν το σήμερα με το χθες, και κοιτάζουν τους αριθμούς της οικονομίας δίχως να καταλαβαίνουν γρι. Με κοντά 6% ανάπτυξη το 2021 και με άλλο ένα 5-6% αναμενόμενο για το 2022, αυτά που μοίρασε στη Θεσσαλονίκη ο Μητσοτάκης ήταν λίγα. Αν σκόπευε να κάνει εκλογές μέσα στον επόμενο χρόνο, θα μπορούσε άνετα να μοιράσει τριπλάσια.

Είναι βέβαιο πως όλοι παρατήρησαν πως από την ομιλία του Σαββάτου, στο Βελλίδειο απουσίαζαν παντελώς οι αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ.Τσίπρα. Βέβαια, όσοι παρακολουθούν όσα λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα τελευταία χρόνια ξέρουν ότι σε αυτού του τύπου τις ομιλίες αποφεύγει να αναφερθεί στον αντίπαλο. Ωστόσο, στη συνέντευξη Τύπου υπέδειξε τον κ.Τσίπρα προσωπικά ως το μόνο υπεύθυνο για την πόλωση των τελευταίων μηνών. Είναι όμως έτσι;

Η Αριστερά των υπερπλεονασμάτων και της υπερφορολόγησης δεν μπορεί να κατανοήσει πώς είναι δυνατόν οι μειώσεις των φόρων να οδηγούν σε αύξηση του πλούτου. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να καταλάβει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ντυθεί  Άι &#8211; Βασίλης και δέχεται την εμπιστοσύνη της αγοράς και πως ο Αλέξης Τσίπρας είχε μεταβληθεί σε φοροεισπράκτορα τύπου Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να αποκομίσει κάποιο ουσιαστικό όφελος.

«Ταξιδεύουμε άραγε για να χάσουμε τον εαυτό μας μέσα σε άγνωστους προορισμούς; Μήπως ταξιδεύουμε για να βρούμε, εν τέλει, τους εαυτούς μας; Ταξιδεύουμε για να ανοίξουμε και να πλουτίσουμε τις καρδιές και τα μάτια μας και να μάθουμε περισσότερα για τον κόσμο;»

Αυτό που συμβαίνει δύο χρόνια τώρα δεν είναι συνηθισμένο πολιτικό φαινόμενο για την μεταπολιτευτική Ελλάδα. Διατηρείται ένα σταθερά υψηλό δημοσκοπικό προβάδισμα της Ν.Δ που παραμένει σταθερό επί δύο χρόνια μετά τις εθνικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει μια τρομακτική αδυναμία να πείσει και να εισπράξει. Ο πολιτικός του λόγος και δεν πείθει και φοβίζει. Την ίδια και μεγαλύτερη αδυναμία δείχνει το ΚΙΝΑΛ.

Η σύσταση του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, έρχεται ως αδήριτη ανάγκη μετά την τεράστια περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή από τις πρόσφατες δασικές πυρκαγιές. Ζητούμενο πλέον είναι μια πλήρως επιχειρησιακή και λειτουργική υπηρεσία που θα εξαλείψει τα τρωτά σημεία του υφιστάμενου συστήματος πολιτικής προστασίας και θα δημιουργήσει αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς στους πολίτες.

Από τον Ιούνιο έχει ήδη ξεκινήσει η μετατροπή του Ευρωπαϊκού Γραφείου Υποστήριξης Ασύλου σε έναν &#8220;πλήρη φορέα&#8221;, ενώ μεταξύ άλλων μοιράζεται αρμοδιότητες με τα κράτη μέλη ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα στην επεξεργασία των αιτήσεων ασύλου. Σε τι θα βοηθήσει αυτή η αλλαγή και τι κινδύνους μπορεί να κρύβει; <b> Γράφει η Φίμπι Καμπέλ</b>