Προσπαθούμε να καταλάβουμε πού ακριβώς βρίσκεται η «ένσταση» του Αλέξη Τσίπρα στην ελληνογαλλική συμφωνία και αδυνατούμε να κατανοήσουμε προς τι οι αντιδράσεις και πώς θα αλλάξει την συμφωνία αν τυχόν επιστρέψει στην εξουσία. Τις ίδιες απορίες, φανταζόμαστε, έχει ο κάθε Έλληνας! Δεν θέλει ο Αλέξης Τσίπρας την ρήτρα στρατιωτικής υποστήριξης από τη Γαλλία σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης; Εκτός κι αν επιστρέφει σε θεωρίες του τύπου «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του»…

Εξ όσων μαθαίνω από λίαν αξιόπιστες πηγές της αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος δεν μπορεί ναι κοιμηθεί τα βράδια διότι ο Δένδιας ετοιμάζει εσωκομματικό πραξικόπημα για να του αρπάξει την θέση. Ήθελε ο επίδοξος πραξικοπηματίας να κρυφτεί, αλλά τον ξεμπρόστιασε το ύφος του την ώρα που τα 'ριχνε στον Μπογδάνο στην Βουλή. Δεν μπόρεσε να κρατηθεί, άρκεσε μια στιγμή έπαρσης και το πανούργο σχέδιο του προδόθηκε. Πλάκα δεν έχουν όλα αυτά;

Ας σκεφτούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ένας ανθρώπινος οργανισμός, με πνεύμονες και καρδιά. Οι πνεύμονες χρειάζονται για να διοχετεύουν οξυγόνο στο αίμα και η καρδιά για να στέλνει το αίμα σε όλο το σώμα, ώστε να λειτουργήσουν σωστά και αποτελεσματικά, όλα τα ανθρώπινα όργανα. Τι μέλλον έχει άραγε ένας οργανισμός, που έχει εκχωρήσει όχι μόνο τους πνεύμονες του, αλλά και την καρδιά του σε τρίτους;

Εγκάλεσε ο κ. Τσίπρας την κυβέρνηση ότι προωθεί τις αγορές «χωρίς συντεταγμένη θεσμική προτεραιότητα». Είναι μήπως η θεσμική προτεραιότητα η «έντιμη λύση με την Τουρκία» που  απομακρύνεται, όπως είπε, με την ελληνογαλλική συμφωνία και τον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων; Λίγη σαφήνεια παραπάνω θα ήταν χρήσιμη ώστε να καταλαβαίνει και ο «μέσος πολίτης» αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στο δόγμα να τα βρούμε την Τουρκία, να μην είμαστε μονοχοφάηδες και να το ρισκάρουμε.

Η Wall Street Journal δημοσίευσε χθες ένα ρεπορτάζ σχετικά με την απόφαση των κινεζικών δικαστηρίων σύμφωνα με την οποία οι κινεζικές εταιρίες δεν μπορούν να διωχθούν πουθενά στον κόσμο για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Μάλιστα σε δύο περιπτώσεις απειλούν με πρόστιμα ενός εκατομμυρίου δολαρίων την εβδομάδα αν οι διώξεις προχωρήσουν. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ το γνωρίζει αυτό αλλά δεν έχει κάνει τίποτα σχετικό. <b> Γράφει ο Ντέρεκ Σκίσορς </b>

Μελέτες συμπεραίνουν ότι τα πιο μετριοπαθή αποτελέσματα της αύξησης του ελάχιστου μισθού στην απασχόληση διευκόλυναν τις πολύ έντονες διεκδικήσεις από μέλη του κινήματος Fight for $15. Αν κάποιος αμφισβητήσει τη σοφία μιας πρότασης για την αύξηση του ελάχιστου μισθού σήμερα, μια στρατιά από ακτιβιστές θα τον περικυκλώσουν, ισχυριζόμενοι με αυτοπεποίθηση ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η αύξηση του ελάχιστου μισθού καταστρέφει θέσεις εργασίας». <b> Γράφουν ο Ryan Bourne και ο Brad Subramaniam </b>

Η κοντόθωρη σκέψη είναι ότι αν τα πράγματα στραβώσουν στη χώρα θα στραβώσει ο κόσμος με τον πρωθυπουργό. Αν δεν συμβεί αυτό θεωρούν ότι με κάποιο τρόπο θα στραβώσει το κόμμα της ΝΔ με τον Μητσοτάκη. Δεν περνάει από το μυαλό τους πως αν σοβαρεύονταν ως αντιπολίτευση και εμφανίζονταν απέναντι στη ΝΔ ως δύναμη ευθύνης θα είχαν περισσότερες ελπίδες να δοκιμαστεί το προφίλ του Μητσοτάκη και να αρχίσει η γκρίνια στη ΝΔ.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ βρίσκεται τις τελευταίες μέρες σε έναν επαναστατικό οίστρο. Αφού αμφισβήτησε το αστικό κράτος, αφού δήλωσε ανυπακοή στις αποφάσεις της αστικής δικαιοσύνης, προχθές αμφισβήτησε ουσιαστικά το δημοκρατικό ήθος της Νέας Δημοκρατίας. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Αυτές είναι οι πάγιες θέσεις του ΚΚΕ μετά το 13ο Συνέδριο το 1991. Σταδιακά διολίσθησε σε έναν λόγο παλαιοκομμουνιστικής κοπής, που κορυφώθηκε με τις γιορτές του «κόκκινου μίσους».

Αυτό που θέλουν να υπερασπιστούν όσοι σήμερα βρίζουν το ΚΚΕ είναι το δικαίωμα της Άκρας Δεξιάς, να παράγει σκληρά ακροδεξιό λόγο, μέσα από τις τάξεις των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, φτάνοντας ακόμα και στο απώτατο σημείο του ξεπεσμού, να μνημονεύουν μέσα στη Βουλή των Ελλήνων τον Γιώργο Γρίβα. Για αυτό επιτίθενται στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας: γιατί θέλησε να βάλει τέλος στον κατήφορο του κόμματος που θεμελίωσε τη Δημοκρατία στη χώρα.

Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο θα αγόραζα μετοχές της ΔΕΗ, εκεί κοντά στο 1,5 ευρώ. Κάνε με προφήτη να σε κάνω πλούσιο! Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά έχει δώσει πολλές ευκαιρίες μέχρι σήμερα. Θα δώσει άλλες; Η απάντηση βρίσκεται σε ένα άλλο ερώτημα! Θα αναπτυχθεί η ελληνική Οικονομία στα επόμενα χρόνια; Αν ναι, επενδύστε σε μετοχές, σε καλές εταιρείες και ξεχάστε τες στο μπαούλο!

Πιθανά να περνάει στα ψιλά των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων και των αναρτήσεων των ενημερωτικών ιστοσελίδων. Πιθανά να θεωρείται από πολλούς, ήσσονος σημασίας. Ωστόσο, το κυβερνητικό έργο στον τομέα της περαιτέρω ένταξης των γυναικών στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας και της διασφάλισης ίσων επαγγελματικών ευκαιριών, είναι σημαντικότατο και ουσιαστικό. Ο νέος εργασιακός νόμος εκσυγχρονίζει τις εργασιακές σχέσεις και εναρμονίζει τις εργασιακές συνθήκες, με τις σύγχρονες ανάγκες των οικογενειών.

Καμιά φορά ο άνθρωπος μπαίνει από μόνος του σε καθοδικό σπιράλ, εγκλωβίζεται εκεί μέσα και ενώ κατεβαίνει διαρκώς προς τον βυθό στροβιλισμένος, νομίζει ότι αρμενίζει χαλαρά στην ακύμαντη επιφάνεια της θάλασσας. Τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο τον γνωρίζω σαν συνάδελφο που κινηθήκαμε σε κοινό επαγγελματικό και εργασιακό χώρο. Και για αυτό απορώ, πως πατημασιά την πατημασιά κατέληξε σε κείνα τα βάθη. Τι διάβολο; Του έλειπαν ψήφοι και αποφάσισε ότι στην άκρο-ακροδεξιά έχει περισσευούμενους;

Πριν από περίπου 75 χρόνια, ο Φρίντριχ Χάγιεκ προειδοποίησε ότι η Δύση βάδιζε στον «δρόμο προς τη δουλεία». Ο διορισμός της κυρίας Saule Omarova από τον Πρόεδρο Μπάιντεν στη θέση της Ελέγκτριας του Νομίσματος (Comptroller of the Currency) είναι μια ακόμη ένδειξη ότι ο κίνδυνος αυτός δεν έχει παρέλθει.<b> Γράφει ο Pierre Lemieux </b>

<b> Αναδημοσίευση από τις 25 Νοεμβρίου 2019: </b> Την ώρα που οι κομμουνιστές κάνουν μνημόσυνο για να τιμήσουν το&#8230; «προστατευτικό» τείχος του Βερολίνου, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος «θυμάται» τα ξερονήσια και ισοφαρίζει το παιγνίδι. Αυτογκόλ αυτοί; Σέντρα κι αυτογκόλ κι εμείς. Δεν ξέρω αν ο Κωνσταντίνος τα πιστεύει αυτά που λέει ή αν τα σκέφτεται το πρωί που κοιτάζεται στον καθρέπτη. Αν τα πιστεύει, πάντως, τότε κάτι έχω κάνει λάθος!

Όσοι αρνούνται την ύπαρξη των δυο άκρων, προφανώς και απουσίαζαν από το απλό γυμνασιακό μάθημα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας.Τα δυο άκρα είναι μια πραγματικότητα και στην ίδια τη ζωή. Τα υπαρκτά δύο πολιτικά άκρα, σε ένα περιβάλλον με καμπύλες γραμμές, συναντώνται σε ένα σημείο. Και αυτό είναι το σημείο της βίας, που αποτελεί την αποκρυστάλλωση των ιδεολογιών του ολοκληρωτισμού. Διότι εδώ, είναι που συναντώνται οι ρίζες των απογόνων του Εθνικοσοσιαλισμού και του Σταλινισμού.

Αν σε κάτι διακρίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πολιτικό θράσος του. Δεν είναι μόνο η διαρκής αλλαγή θέσεών του. Αυτό που προκαλεί είναι κυρίως ο τρόπος που γίνεται. Με την ίδια φυσικότητα και τον ίδιο φανατισμό που υποστηρίζουν μια θέση, με την ίδια φυσικότητα και φανατισμό υποστηρίζουν την αντίθετή της. Αρκεί αυτό να τους εξυπηρετεί. Στην παλαιοκομμουνιστική ορολογία αυτό αποκαλείται οπορτουνισμός ή πολιτική χωρίς αρχές.

Έχουμε φτάσει στο σημείο που πιο πολύ από τη δημόσια υγεία, κινδυνεύει η κοινωνική συνοχή. Τυχόν αναβολή της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ήταν εξαιρετικά πιθανό να προκαλέσει τη διοργάνωση ανεπίσημων παρελάσεων και συγκεντρώσεων που θα λάμβαναν αντιεξουσιαστικό-αντισυστημικό-αντικυβερνητικό χαρακτήρα. Η κυβέρνηση έπραξε άριστα που αποφάσισε να μην αφήσει τέτοια περιθώρια στο φαιοκόκκινο μέτωπο. Εξάλλου, όλοι οι Έλληνες μαζί και οι Βορειοελλαδίτες, ξέρουν καλά τι πρέπει να κάνουν για να προστατευτούν.

Το εμβολιαστικό πρόγραμμα στην Ελλάδα δεν έχει σκοντάψει επειδή η κυβέρνηση αδράνησε. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στην επικράτεια να μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχουν εμβόλια ή λείπουν τα μέσα. Ο μη εμβολιασμός είναι πλέον επιλογή. Που ενδεχομένως υπαγορεύεται από χίλιους λάθος λόγους, αλλά αυτοί οι λόγοι δεν ακυρώνουν ότι είναι ΕΠΙΛΟΓΗ. Τι κάνει λοιπόν μια φιλελεύθερη πολιτεία που σέβεται το άτομο και την επιλογή του να μην εμβολιαστεί;

Είναι σίγουρο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποκλίνει από το κοινό αίσθημα και αντιστρατεύεται τα εθνικά συμφέροντα, την ίδια στιγμή που η κοινή γνώμη συσπειρώνεται «γύρω από τη σημαία», όπως είχε πράξει και με τα γεγονότα του Έβρου. Ίσως ο Σύριζα να πει το «ναι» για τις φρεγάτες, αν η Ελλάδα πάρει σαν αντισταθμιστικά οφέλη δωρεάν εισιτήρια για την Disneyland, όπως τότε που λάμβαναν χώρα ταξίδια στο Παρίσι, στο πλαίσιο μεγάλων συμφωνιών.

Πήγαν με ελπίδες οι 12 νοματαίοι που στις 27 του Σεπτέμβρη χώθηκαν στα μουλωχτά στο σπίτι του κυρ Αλέκου Φλαμπουράρη στα Εξάρχεια, για να δουν τι θα αποκάμουν με το ταλαίπωρο κόμμα που διακονούν. Και τι μαζεύτηκαν να κάνουν; Να συμφωνήσουν, λέει, ότι στο συνέδριο (της άνοιξης;) θα πάνε ενωτικά. Οι συνομιλίες τους στηρίχτηκαν σε ένα βασικό αξίωμα: «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι σε αποδρομή, τα χειρότερα γι&apos; αυτήν έρχονται».

Στην ολοένα και περισσότερο μεταλλασσόμενη κοινωνία μας, θα πρέπει ποτέ να μην προσπαθούμε να παγώσουμε συγκεκριμένα μοτίβα προσφοράς και ζήτησης διά του νόμου. Αν χρειάζεται κάτι τέτοιο, τότε οι κανόνες που εμποδίζουν ή περιορίζουν την οικονομική δραστηριότητα θα πρέπει να έχουν ημερομηνία λήξης. Σε αυτό συγκαταλέγεται και το περιορισμένο ωράριο στη λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή. <b> Του Kristian Niemietz.</b>

Ο Μεγάλος Περίπατος ως πιλοτικό πρότζεκτ έχει αξιολογηθεί από τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Αθήνας και έχει κριθεί ότι έχει αποτύχει. Χωρίς να έχει προηγηθεί μια δραματική βελτίωση στις υπηρεσίες των Αστικών Συγκοινωνιών οποιαδήποτε παρέμβαση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η συγκυρία της πανδημίας δεν βοήθησε το έργο να πείσει. Όμως η εμμονή αυτό να πραγματοποιηθεί, ενώ οι συνθήκες δεν το ευνοούν, είναι λάθος και πρέπει να αξιολογηθεί ως τέτοιο.

Ένας αξιοπρεπής άνθρωπος έκανε αποδοχή κληρονομιάς πριν από 8 μήνες και κατέθεσε τα χαρτιά στο Υποθηκοφυλακείο Ζωγράφου, το οποίο εποπτεύεται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Προχτές ενημέρωσαν τον άνθρωπό μας ότι χρειάζεται να περάσουν άλλοι 8 μήνες για να πάρει στα χέρια του το πολυπόθητο πιστοποιητικό και να πουλήσει ένα ακίνητο. Σαν να έχεις σκωληκοειδίτιδα, υπουργέ μας της Δικαιοσύνης και να σου κλείνει το νοσοκομείο ραντεβού έπειτα από μερικούς μήνες.

Άκουγα τον Καπραβέλο στο ραδιόφωνο και έφριττα. Εξηγούσε ότι μόλις δέκα λεπτά νωρίτερα, είχε στην εντατική του Παπανικολάου κάποιον 65χρονο ασθενή με Covid που ήταν παχύσαρκος, διαβητικός και ετοιμοθάνατος, ο οποίος όμως αρνιόταν σθεναρά να διασωληνωθεί. Απαιτούσε δε με απειλή μηνύσεων και αγωγών κατά του καθηγητή, να του χορηγηθούν αμέσως μονοκλωνικά αντισώματα για να σωθεί. Ο κακόμοιρος ο γιατρός ήταν σε απόγνωση, φαινόταν από την ένταση και την χροιά της φωνής του.