Στο μέσο της κυβερνητικής θητείας στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος ζητάει από τις κυβερνήσεις ό,τι ζητάει και από το νέο χρόνο. Ελπίδα και προοπτική. Αυτά εξακολουθεί παρά, τις αβελτηρίες, να τα προσφέρει η κυβέρνηση της ΝΔ και δεν τα προσφέρει (ακόμη) ως εναλλακτική ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε φυσικά το ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ. Θα τα πλήξει όμως μια υποχώρηση της κυβέρνησης από τη δέσμευση που ανέλαβε το 2019 για σταθερότητα ως προς τον εκλογικό κύκλο, τον σεβασμό των συνταγματικών επιταγών και το πρόταγμα των αναγκών της χώρας.

Ο Σώρρας είχε κατορθώσει να πείσει τους οπαδούς του ότι είχε στην διάθεσή του δισεκατομμύρια από την πώληση εξωγήινης τεχνολογίας στις ΗΠΑ. Οι «θεματοφύλακες του Συντάγματος» είναι μια πιο «εξελιγμένη» και «προωθημένη» κατάσταση. Διαθέτουν «πρόεδρο του Α΄Ανώτατου Τριαδικού Νομοθετικού Εκτελεστικού και Δικαστικού Συμβουλίου του Έθνους των Ελλήνων», ο οποίος με μια απόφαση, με ένα άρθρο και έναν νόμο, αποφασίζει για την «θεραπεία» πάσας νόσου. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η Χρυσή Αυγή…

Αισιόδοξος ότι η πανδημία μπορεί να τελειώσει στους επόμενους έξι έως οκτώ μήνες, δηλώνει ο Παναγής Γαλιατσάτος, Αν. Καθηγητής, Πνευμονολογίας και Επείγουσας Ιατρικής στο Johns Hopkins των ΗΠΑ. Προϋπόθεση για να γίνει αυτό, όμως, είναι να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία που διαθέτουμε, με πρώτο το εμβόλιο. <b> Συνέντευξη στον Γιάννη Παλιούρη. </b>

Metaverse, blockchain, κρυπτονομίσματα, NFTs... Όροι που αναδύθηκαν μέσα από τον ψηφιακό κόσμο, οι οποίοι όμως δεν θα παραμείνουν για πολύ «εγλωβισμένοι» εκεί. Όπως εξηγεί στο Liberal o Γιώργος Γιαγλής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και Γενικός Διευθυντής του Institute for the Future, το Διαδίκτυο θα είναι immersive, θα ζούμε μέσα του, και αυτό θα δημιουργήσει μια καινούρια οικονομική πραγματικότητα. <b> Συνέντευξη στον Γιάννη Παλιούρη. </b>

Δυσκολευόμαστε να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι η κατάσταση δεν είναι υπό τον δικό μας έλεγχο, λέει στο Liberal, ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, μιλώντας για τη πανδημία, αλλά επεκτείνοντας το συλλογισμό του στα πάντα, τα οποία ερμηνεύουμε με βάση «την ανήκεστο βλάβη της διαχρονικής μας εθελοτυφλίας». Εκτιμά ότι το 2022 θα είναι περισσότερο απρόβλεπτο απ&apos; όσο θέλουμε να πιστεύουμε. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα.</b>

Αναλογιστείτε το εξής: Χωρίς ανταγωνισμό και την απειλή της αποτυχίας, οι εταιρίες δεν θα εμπλακούν στη δοκιμή καινοτόμων πρακτικών που αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, ούτε θα υιοθετήσουν νέες τεχνολογίες. Ο οικονομολόγος Joseph Berliner στο βιβλίο του The Innovation Decision in Soviet Industry ονόμασε αυτόν τον μηχανισμό της αγοράς το «αόρατο πόδι» - ένα συμπλήρωμα στο αόρατο χέρι του Άνταμ Σμιθ - και υποστήριξε ότι η απουσία του μας βοηθά να κατανοήσουμε την απουσία καινοτομίας στη Σοβιετική Ένωση. <b>Γράφει o James Pethokoukis</b>

Πάω να βγω απ&apos; το σπίτι και βρίσκω ένα σαμαράκι στο πάτωμα μπροστά στην εξώπορτα, σαν αυτά που βάζουν στους δρόμους έξω από σχολειά για να μην τρέχουν τα αμάξια. Αν βγαίνω για δουλειά το δρασκελίζω πιο εύκολα, αν είναι όμως για βόλτα, για καφέ ή για τίποτα ψευτοψώνια, κοντοστέκομαι. «Που να τρέχω τώρα&#8230;» σκέφτομαι, «δεν κάθομαι καλύτερα σπίτι;» Να, αυτό το σιχαμένο σαμαράκι μου άφησε το 2021. Που είχε αρχίσει να υψώνεται από το 2020, αλλά φέτος παράγινε.

Δίνει ο κ. Τσίπρας την εντύπωση ότι βαριέται πλέον να ασχοληθεί σοβαρά με την αντιπολίτευση του! Θέλει εκλογές και πολιτική αλλαγή επειδή «η Δεξιά κάνει την αδικία καθεστώς» και επειδή «η Δημοκρατική Παράταξη διαχρονικά αγωνίζεται και ισονομία και δικαιοσύνη». Είναι αυτό εκλογικό δίλημμα; Η χρονιά που φεύγει είναι όντως μια χρονιά χαμένη όπως λέει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, και επειδή ουδείς γνωρίζει το τέλος της πανδημίας, το επόμενο βήμα για να αποφύγουμε το επώδυνο lockdown, πρέπει να είναι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός για όλους μέσα στο 2022, τονίζει μέσω του Liberal, ο Αχιλλέας Γραβάνης. Από τους δημοσίους υπαλλήλους που έρχονται σε επαφή με πολλούς πολίτες, έως τους εργαζομένους σε μέσα μεταφοράς, εστίαση, τουρισμό, τα σώματα ασφαλείας και ο στρατός. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Η ζωή όλων μας και των αιρετών θα γινόταν καλύτερη αν αντιλαμβάνονταν ότι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, εκτιμάται ως ηγετικό προσόν η μετριοφροσύνη, αυτό που οι Αμερικανοί ονομάζουν leadership humility. Η μετριοφροσύνη, η λογοδοσία, η ταπεινότητα, η ειλικρίνεια, αρετές που κάποτε θεωρούσαμε ασυμβίβαστες με την εικόνα της ισχυρής ηγεσίας σήμερα γίνονται η ικανή και αναγκαία συνθήκη της. Στις μέρες μας ισχυροί είναι οι ταπεινοί και οι μετριόφρονες.

Όταν ο υφυπουργός Αθλητισμού τοποθετείται δημόσια εναντίον των μέτρων που η δική του κυβέρνηση αποφάσισε για τον κορονοϊό, επειδή τα μέτρα αυτά νομίζει ότι πλήττουν τις ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες, τότε υπάρχουν δύο δρόμοι: Ο ένας είναι αυτός της παραίτησης, επειδή έχει σφάλει. Δεν μπορεί οι αξιωματούχοι να λιποτακτούν την ώρα της μάχης. Και ο άλλος είναι να αποσύρει η κυβέρνηση τα μέτρα για τις ΠΑΕ, επειδή ο υφυπουργός της έχει δίκιο.

Και εκτός απροόπτου το επόμενο ερώτημα είναι αν «θα κάνουμε Πάσχα στο χωριό». Γιατί η υπόθεση ρεβεγιόν κρίθηκε. Βέβαια, κάποιοι πολυμήχανοι Λαρισαίοι έκαναν ρεβεγιόν προχθές, για να προλάβουν τα μέτρα. Δε γνωρίζω αν συγχρόνως άλλαξαν και τη χρονιά στις 29 Δεκεμβρίου. Πάντως, ξεφάντωσαν και την άλλη μέρα&#8230;όποιον πάρει ο Χάρος. Αυτά τα ερωτήματα είναι, όπως και να τα δούμε, επιεικώς βλακώδη και φανερώνουν την αδυναμία του δημοσιογράφου να αντιληφθεί την κρισιμότητα της καταστάσεως.

Η κριτική πρέπει να στοχεύει την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όμως, κάθε μέρα που περνάει, με αυτά που ακούμε και βλέπουμε από την πλευρά της αντιπολίτευσης είναι απολύτως φυσικό να προβαίνουμε σε συγκρίσεις με την κυβέρνηση Τσίπρα &#8211; Καμμένου. Να σκεφτόμαστε τι θα γινόταν αν σήμερα, κατά τη διάρκεια αυτής της σκληρής υγειονομικής κρίσης και της πρωτόγνωρης ενεργειακής δοκιμασίας περιμέναμε να δοθούν λύσεις από τους υπουργούς της τότε κυβέρνησης.

Πολλοί οικονομολόγοι θα σας πουν ότι η πιο σημαντική μεταβλητή που πρέπει να παρακολουθεί κανείς για να εκτιμήσει το πόσο χαλαρή ή σφιχτή είναι η νομισματική πολιτική είναι τα επιτόκια, και συγκεκριμένα το ποσοστό στόχος των ομοσπονδιακών επιτοκίων. Ενώ όμως αυτό το επιτόκιο έχει σημασία, και σίγουρα εγώ θέλω να το παρακολουθώ, ούτε το ομοσπονδιακό επιτόκιο, ούτε ο στόχος της Fed γι? αυτό είναι ένας καλός τρόπος να αποτιμά κανείς τη νομισματική πολιτική. <b>Γράφει o David Henderson</b>

Είναι κάτι ευγενικές ψυχές που είναι πολύ κρίμα να φεύγουν. Μάταιος ο κόσμος μας έτσι κι αλλιώς, τον κάνουν να φαίνεται ακόμα ματαιότερος τέτοιες αναχωρήσεις. Ο Βαγγέλης Σιαφάκας, συνάδελφος και φίλος, μακαρίστηκε (που λένε οι Κύπριοι) ξάφνου. Θα μου πείτε τώρα, ποιος ήταν ο Βαγγέλης; Τι να σας λέω τώρα και τι να σας εξηγώ&#8230; ένας Βαγγέλης που έφυγε. Τον ήξερε η πιάτσα μας και οι φίλοι του. Ένας μυστήριος συνδυασμός ηπειρώτικης ξεροκεφαλιάς, ορεινού στοχασμού, ιταλικής φινέτσας και αριστερόστροφου ρεαλισμού ήταν ο Βαγγέλης. Ευγενέστατος μέσα σ&apos; ένα κόσμο αγένειας.

Ένα από τα πιο συναρπαστικά κεφάλαια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας είναι η οργάνωσή του από τη Φιλική Εταιρεία αλλά και η ίδια η δημιουργία του συνωμοτικού αυτού δικτύου που ξεκίνησε από μια ιδέα κάποιων, σχετικά, άσημων εμπόρων για να εξελιχθεί σε ένα πολυάνθρωπο μηχανισμό, απλωμένο σε μια μεγάλη έκταση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το συνειδητοποιήσαμε τη χρονιά που πέρασε διαβάζοντας κάποια από τα πολλά και ενδιαφέροντα που δημοσιεύθηκαν με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων.

Η φίλη Ε.Ι διάβασε τη συνέντευξη του Κυριάκου Πιερρακάκη στο liberal.gr και είπε να μας τα «πει ένα χεράκι». Διότι πέρασε ένα εφιαλτικό ξημέρωμα στην Αριστοτέλους, έξω από το Υποθηκοφυλακείο Αθηνών και πασχίζει ακόμη να βγάλει άκρη με μια διόρθωση στο&#8230; αναβαθμισμένο σύστημα της ΑΑΔΕ. Καλώς ή κακώς ο Κυριάκος χρεώνεται λόγω αντικειμένου και τις αδυναμίες του συστήματος. Κι ας μη φταίει. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά.

Να στοιχηματίσουμε από τώρα ποιοι θα παρελάσουν στις πρωινές εκπομπές τις επόμενες μέρες; Οι επιχειρηματίες εστίασης, τσιπουράδικων, καφέ κλπ, όλοι ανεξαιρέτως είτε έχουν εστιατόριο στην Αράχωβα και τη Μύκονο είτε στη Σκύδρα και στην Άμφισσα ζητούν νέα αντισταθμιστικά μέτρα. Να δανειστούμε πάλι όλοι μαζί  για να απαλλαγούν από το ενοίκιο των καταστημάτων τους, να μην επιστρέψουν τις επιστρεπτέες προκαταβολές και να έχουν τη δυνατότητα να βάλουν τους εργαζόμενους τους ξανά σε αναστολή εργασίας. Δεν έχει πολλή λογική.

Ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ, κεντρικά εκφρασμένος, έχει περιπέσει στο επίπεδο χαμαιτυπείου. Εξακολουθεί και λειτουργεί, φωνασκούσα μάλιστα, η αντιεμβολιαστική φάλαγγα, ο δε λόγος του διαγραφέντα Κουρουμπλή είναι λογοτεχνικό κέντημα μπροστά σε αυτά που λέει ο ίδιος ο Α. Τσίπρας και οι συνεργάτες του. Θα μου πείτε, «δεν ντρέπονται;» φυσικά, και δεν ντρέπονται. Ποντάρουν για μια ακόμα φορά στην αγανάκτηση των πολιτών, μόνο που αυτό, μέχρι στιγμής, δεν αποδίδει.

Αρκετή δημοσιότητα δόθηκε από τον εγχώριο τύπο, στις δηλώσεις του Μουσταφά Ιλκέρ Γιουτζέλ, σχετικά με τη σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας και ΗΠΑ. Σε μια αποστροφή του λόγου του μάλιστα, ανέφερε ότι στην άλλη πλευρά των συνόρων της Τουρκίας βρίσκονται πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες και όχι η Ελλάδα. Γιατί έχουν ενδιαφέρον οι δηλώσεις του Γιουτζέλ; Διότι στις δημοτικές εκλογές του δήμου της Κωνσταντινούπολης το 2019, ο Γιουτζέλ είχε παρουσιαστεί σαν τον Αλέξη Τσίπρα της Τουρκίας.

Το 2021 ήταν για τους εκδοτικούς οίκους ένα πολυάσχολο έτος σε ό,τι αφορά τα νέα έργα αυστριακής πολιτικής οικονομίας. Η ταμπέλα «αυστριακά οικονομικά» θυμίζει το έργο των οικονομολόγων της παράδοσης αυτής στο πλαίσιο της διαμάχης περί του οικονομικού υπολογισμού στις αρχές του 20ου αιώνα, ή τις συμβουλές των αυστριακών στην πρώιμη οριακή επανάσταση. Αυτά τα νέα βιβλία καταδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το πόσο ζωντανό παραμένει σήμερα το ερευνητικό πρόγραμμα που εμπνέεται από την αυστριακή παράδοση. <b>Γράφει o Jayme Lemke</b>

Για τη φετινή επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη του Αγώνα της Ανεξαρτησία έχουμε γράψει ήδη ένα σημείωμα όπου την αποτιμούμε θετικά. Διαβάσαμε πολύ ενδιαφέροντα βιβλία (για κάποια αυτά θα γράψουμε τις επόμενες εβδομάδες) και άρθρα και ακούσαμε πολύ ωραίες εισηγήσεις σε συνέδρια χάρις στις ψηφιακές μεταδόσεις ενώ τις εντυπώσεις τις έκλεψε η μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη. Παρ&apos;όλα αυτά όμως υπήρξαν εξίσου ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες ιδιωτών, επιμελημένες με μεγάλη σοβαρότητα για αγάπη. Ξεχωρίσαμε τέσσερις από αυτές.

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς στον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο της χώρας περίοπτη θέση κατείχε το φωτεινό και χαρούμενο πρόσωπο της νοσηλεύτριας, που είχε εμβολιαστεί πρώτη σε όλη την επικράτεια. Ήταν το πρώτο σημάδι ελπίδας. Σήμερα, η πανδημία επιμένει. Αλλάζει χαρακτηριστικά, αλλάζει μορφή, και επανέρχεται ιδιαίτερα απειλητική. Ανάμεσα σε όλα αυτά, έχουμε τις δηλώσεις του γνωστού προέδρου του Εδεσσαϊκού, να ακούγονται από τα επίσημα χείλη των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ.

Διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον πινγκ πονγκ στο facebook, μετά από μια υπόδειξη - προτροπή, ότι με 21.600 κρούσματα, κάποιος πρέπει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Ο κατά τεκμήριο σοβαρός άνθρωπος που έκανε την ανάρτηση, δεν διευκρίνισε αν η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης πρέπει να ακολουθήσει όσα έγιναν και φτάσαμε έως εδώ ή να προηγηθεί για να ληφθεί πχ η απόφαση να γίνει πχ υποχρεωτικός ο εμβολιασμός. Τι έκανε η Κουμουνδούρου για να πειστεί ο κόσμος να εμβολιαστεί;