Η συμφωνία με την Αίγυπτο απογυμνώνει την Τουρκία από νομικά ερείσματα. Την εξωθεί στον μόνο τρόπο με τον οποίο μπορεί να αντιδράσει απέναντι στην διεθνή νομιμότητα. Ο Ερντογάν θα αναζητήσει καινούργιες ακραίες συμμαχίες στο εσωτερικό, ενώ αργά ή γρήγορα θα δούμε ξανά τους δύο στόλους Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο. Απομένει να δείξουμε ότι σοβαρολογούμε.

Εδώ και πολύ καιρό καλλιεργείται η εντύπωση, ότι ο διάλογος με κράτη που έχουν αντίθετα συμφέροντα με τα δικά μας, όπως η Τουρκία, ισοδυναμεί με ενδοτισμό ή με κάποιου είδους αδιέξοδο κατευνασμό. Μάλιστα, εμπλουτίζεται με μια απλουστευτική ερμηνεία που άκριτα υιοθετείται, σχετικά με έναν διαφορετικό διάλογο που έλαβε χώρα το 416 π.Χ. μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων και περιγράφει ο Θουκυδίδης στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Ανεξάρτητα από το ιδεολογικό/πολιτικό στίγμα των κυβερνήσεων και καθεστώτων που έχουν κυβερνήσει τη γειτονική μας χώρα, η πάγια τουρκική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα σχετικά με τις διαφορές μας στο Αιγαίο, χαρακτηρίζεται από την προσήλωση στην επιλεκτική νομική ερμηνεία και τη σώρευση επιχειρημάτων που ως επί των πλείστων στερούνται νομικής βάσης.