Παρά τη δυσοίωνη πραγματικότητα, ο Ζερί αφήνει ανοικτό το παράθυρο της ελπίδας και του ονείρου ενός καλύτερου αύριο. Και σε αυτό κάνει κοινωνούς όλους τους ήρωες του έργου του «Έκτο πάτωμα». Τους κάνει μια γροθιά απέναντι σε κάθε απειλή, υπενθυμίζοντας την αναγκαιότητα της ανθρωπιάς και της συντροφικότητας, τότε και σήμερα.