Ένα έγκλημα συντελείται στην Ουκρανία και συνολικά η Ορθοδοξία οφείλει να μιλήσει με ισχυρή και αποφασιστική φωνή, όχι με την τακτική των «ίσων αποστάσεων». Ήρθε η ώρα να απεγκλωβιστούμε από θρύλους -πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα &apos;ναι- και μύθους περί του «ξανθού γένους». Αλλά ας μην κρυβόμαστε. Για ένα σημαντικό ποσοστό τόσο της ελληνικής κοινωνίας, όσο και της ελλαδικής Εκκλησίας, η Δύση είναι αντιπαθής, <b>γράφει στο άρθρο του στο Liberal, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος</b>.

Ακροβατούμε πάνω σε μια δύσκολη καμπή, όμως περισσότερο με ανησυχεί ο εκκλησιαστικός μας «βηματισμός». Φτάνει πια με τις ανεύθυνες φωνές, αρκετό κακό έκαναν. Χάσαμε πολλούς κληρικούς, στο βωμό του θρησκευτικού εγωισμού και της ευλαβούς αυταπάτης. Τυλίξαμε τα φέρετρά τους με ψέμματα ότι τάχα πέθαναν από υποκείμενα νοσήματα! Στους επικήδειους, βαφτίσαμε την αλαζονεία τους ως ευλάβεια και την ανυπακοή τους ως αγιότητα! Τελικά, η ψευδαίσθηση της αγιότητος σκοτώνει όχι μόνο ψυχές αλλά και ζωές.

Η κοινωνική και οικονομική συμπεριφορά μας «επί κορονoϊού», πρέπει να μας αφήσουν τα θετικά τους: Μια κουραστική «μάσκα», προκειμένου να ανορθωθεί ο συνάνθρωπος, μια συλλογική «πλάτη», προκειμένου να αναστηθεί η κοινωνία και ένα ανορθωτικό τίναγμα, μια έγερση από ύπνο ή θάνατο, προκειμένου να χτίσουμε μια όμορφη καθημερινότητα και ένα δυναμικό «αύριο». Ίσως, αυτός να είναι ο καλύτερος εορτασμός των 200 χρόνων από την Επ&#8211;ανάστασή μας. Που τον χρειάζεται ο πλανήτης.