Ο ομοφοβικός, συνωμοσιολόγος, εβραιοφάγος βουλευτής που καλούσε την Χρυσή Αυγή να παρέμβει δυναμικά στα ξεφτυλισμένα γκέι παρέιντ, είναι εδώ και λίγες μέρες αντιπρόεδρος της Βουλής. Αν δεν το έχουμε ακόμα ξεχάσει σαν γεγονός, αυτό θα συμβεί τις επόμενες λίγες εβδομάδες. Όπως ξεχάσαμε τόσα ακόμα, σαν εκείνο το ταξίδι συμβολισμού (;) στο Καστελόριζο με τη συμμετοχή Χρυσαυγιτών.

Υπάρχει ένα ποσοστό 92,4% που πιστεύει ότι τα πράγματα γενικά στη χώρα μας θα πάνε από «αρκετά άσχημα» έως «πολύ άσχημα». Έχει ενδιαφέρον ποίοι αποτελούν το υπόλοιπο 7,6%! Ποια πράγματα εννοούν οι πολλοί; Φαντάζομαι όλα. Μια χώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της διακατέχεται από σχεδόν απόλυτη απαισιοδοξία και απουσία προοπτικής, νομίζω πως δεν προβλέπεται να έχει ένα στοιχειωδώς καλό μέλλον. Σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Όταν μια χώρα ασχολείται με το τι είπε στην τηλεόραση ένας δημοσιογράφος, υπάρχει πρόβλημα. Με τη χώρα, όχι με τον δημοσιογράφο, αυτός λειτουργεί με τους όρους με τους οποίους κινείται το μιντιακό-και ιδιαίτερα το τηλεοπτικό- σύστημα της χώρας. Ατάκες, εξυπνακιδισμοί, χυδαιότητα πασπαλισμένα με καλές δόσεις ημιμάθειας. Αρκεί να γίνουμε αρεστοί σε κάποιους και να μας προσέξουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Τ’ αφεντικά δίνουν σημασία στα μηχανάκια της AGB.

Αρκετούς μήνες πίσω, είχα βρεθεί σ\\' ένα σπίτι όπου μια ευκατάστατη απ\\' ότι κατάλαβα κυρία, με δουλειές εδώ και στο εξωτερικό ήταν πολύ οργισμένη. Έπρεπε να δικαιολογήσει πως βρέθηκαν στους λογαριασμούς της τα περασμένα χρόνια κάποιες χιλιάδες ευρώ. Έλεγε πως δεν είναι δυνατόν να ψάχνει στο παρελθόν για να βρει τι συναλλαγές έκανε πριν 8 ή 10 χρόνια και να πρέπει να τις δικαιολογήσει τώρα.

Με δυο λόγια μας είπε ότι επέστρεψε η κεντροαριστερά, ότι τον Οκτώβριο θα εκλέξει από την βάση τον/την νέο αρχηγό και ότι θ\\' ακολουθήσει μια αυτόνομη πορεία. Αυτό το τελευταίο, παρότι θολό ως πολιτική απάντηση, είναι το πιο ενδιαφέρον. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα κατέβει αυτόνομα στις επόμενες εκλογές. Αυτό όμως ήταν αυτονόητο. Το βασικό ερώτημα είναι αν χρειαστεί να μετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας, τι θα κάνει;

Ο Klaus Regling δίνει εύσημα στον Τσίπρα γιατί «είναι πολύ αφοσιωμένος» στο μνημόνιο, ο Schaeuble μιλάει για «βήματα προόδου». Και η κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει πρωτοσέλιδα ότι η χώρα ανακτά την εμπιστοσύνη των δανειστών. Το απόλυτα μνημονιακό κόμμα, μοιάζει υπερβολικά με κάτι που όσοι το ακολουθούσαν είχαν μάθει να μισούν.

Η απάλειψη της «Συννεφούλας», του «Μπαγάσα» και μερικών άλλων τραγουδιών ή παραμυθιών από την διδακτέα ύλη επειδή σκανδάλισαν την εκκλησία, αντιμετωπίστηκε κυρίως με σκωπτικό τρόπο. Είπαμε μερικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γελάσαμε λίγο και αυτό ήταν. Μόνο που δεν είναι μόνο αυτό. Όταν τα κόμματα μιλάνε για μεταρρυθμίσεις, κάτι τέτοιο έπρεπε να εννοούν.

Όλοι έχουμε τα κολλήματά μας. Δεν καταλαβαίνω άλλωστε γιατί πρέπει να συνδέεται η καλλιτεχνική αξία κάποιου με τις υπόλοιπες επιλογές του. Απορώ γιατί γίνεται τόση φασαρία για τις δηλώσεις απογοήτευσης από τον Τσίπρα μιας σειράς δικών μας καλλιτεχνών.

Ο Τζερόνιμο ήταν ένας σπουδαίος αρχηγός των Απάτσι που τον 19ο αιώνα έδινε και κέρδιζε σκληρές μάχες κόντρα στους χλωμούς λευκούς και τους Μεξικάνους υπερασπιζόμενος τη φυλή του. Ο Ιερώνυμος είναι ο αρχηγός μιας εκκλησίας που τον 21ο αιώνα δίνει μάχες- που πάντα κερδίζει- υπερασπιζόμενος εξουσίες που του έχουν παραχωρήσει μ\\' έναν εξωθεσμικό τρόπο και τις οποίες δεν δικαιούται.

Παίρνει ένα εξαιρετικό μισθό, ζει στις μακρινές Βρυξέλλες και τουιτάρει, συνέχεια τουιτάρει, πιο συχνά και από τον Trump! Μερικές φορές η άσκηση πολιτικής μέσω τουίτερ, κρύβει κινδύνους. Κάποτε, έδωσε συγχαρητήρια στους Podemos για την εκλογική τους νίκη, η οποία ωστόσο ήταν νίκη στα exit polls και όχι στις κάλπες. Χθες έκανε ένα ακόμα λάθος.

Ο Τσίπρας υποδύεται διάφορους ρόλους. Ο αγαπημένος του, είναι αυτός του αριστερού. Ενός αριστερού με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ομως. Που όσες φορές χρειάστηκε συνεργάστηκε με τον ακροδεξιό Καμμένο. Που δέχεται τη διεύρυνση της φτωχοποίησης μεγάλων κοινωνικών ομάδων αρκεί να διατηρηθεί στην εξουσία. Που εχει αναπτύξει καλές σχέσεις με ισχυρούς εξωθεσμικούς φορείς.

Μέσω Βρυξελλών, ζητάει προοδευτικές συμμαχίες με σοσιαλιστές, οικολόγους και άλλους φορείς όμορων χώρων και λέει ότι επιλογή του ήταν να μην απαξιώσει την αριστερή ιδεολογία. Στην Αθήνα, συνεχίζει μ\\' έναν ιδιαίτερα αρμονικό τρόπο την συνεργασία του με τον ακροδεξιό Καμμένο ενώ με τις βαθιά συντηρητικές επιλογές στην ασκούμενη πολιτική που δεν αφορούν μόνο στην οικονομία αλλά στο σύνολο της απαξιώνει την αριστερά. Ο Αλέξης Τσίπρας, είναι ικανός για όλα.

Οι εργαζόμενοι στους Δήμους απεργούν γιατί η κυβέρνηση απολύει 10.000 άτομα. Οι κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονται γιατί δικαστικοί επιμελητές γυρίζουν σε στάνες και κοτέτσια μοιράζοντας εξώδικα για δάνεια τα οποία η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι θα ρυθμίσει. Ιδιοκτήτες ανασφάλιστων οχημάτων που δεν έχουν 150 ευρώ για να τα ασφαλίσουν, καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 250 ευρώ. Από όλους αυτούς θα πέσει η κυβέρνηση. Κάποια στιγμή.

Η είδηση περιγράφεται ως εξής: «Ο 28χρονος Τούρκος πολιτικός πρόσφυγας Μπουλούτ Γαιαλά, απήχθη με γκανγκστερικό τρόπο το βράδυ της Πέμπτης από \\\"αγνώστους\\\" και μεταφέρθηκε με αυτοκίνητο σε άγνωστο σημείο. Ο Τούρκος πολίτης, είχε πέσει θύματα βασανιστηρίων την Τουρκία. Όπως κατήγγειλαν αυτόπτες μάρτυρες, υπήρχαν βάσιμες υποψίες ότι οι δράστες ήταν αστυνομικοί και δεν έφεραν στολή...

Πριν λίγες μόλις μέρες, ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που ήθελε να δώσει μια καλή δικαιολογία για τον εαυτό του και τους πολιτικούς του φίλους ώστε να ψηφίσει τα σκληρά μέτρα, είχε έτοιμη μια φαινομενικά καλή απάντηση: γιατί θα κερδίσουμε την ρύθμιση του χρέους και την ποσοτική χαλάρωση. Δεν κερδίσαμε τίποτα τελικά. Εύκολα ο εαυτός και οι πολιτικοί φίλοι θα τον ρωτήσουν σήμερα: γιατί τότε ψήφισες τα μέτρα σύντροφε;

Κι όμως, η απόλυτη χυδαιότητα δεν είναι η γραβάτα που ανέβασε ο Καμμένος, ούτε καν η αναπαραγωγή ανάρτησης που έκανε ο Παππάς. Πολύ πιο χυδαίο, είναι να αφήνεις καρκινοπαθείς χωρίς θεραπείες, συνταξιούχους χωρίς ΕΚΑΣ, ανάπηρους με κομμένα επιδόματα και πρόσφυγες να πεθαίνουν από το κρύο.\r\n

«Σημασία δεν έχει πόσοι προσλήφθηκαν στο Δημόσιο, αλλά πόσοι συμμετείχαν στον διαγωνισμό». Ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ αποτύπωσε μ\\' ένα χαρακτηριστικό τρόπο αυτό που συμβαίνει σήμερα στην ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στο πιο δυναμικό κομμάτι της, τους νέους. Όσοι από αυτούς/ες δεν αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό, υποβάλλουν αιτήσεις και βιογραφικά προσπαθώντας να μπουν στο δημόσιο.

Στην ΕΡΤ υπήρχε για πολλά πολλά χρόνια ένας παπάς. Παπάς ως ιδιότητα, ιερωμένος δηλαδή. Φόραγε τα ράσα του, έμπαινε στο στούντιο και έκανε διάφορες εκπομπές σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Στην ΕΡΤ υπήρχε πάντα και εξακολουθεί να υπάρχει κι ένας Παππάς, ένας υπουργός δηλαδή που θεωρούσε πως η δημόσια ραδιοτηλεόραση αποτελεί ιδιοκτησία του...

Ένα ωραίο μεσημέρι, είδα στο δρόμο μια κυρία που κάπου την γνώριζα. Γρήγορα συνειδητοποίησα πως ήταν μεγαλομέτοχος στη μιντιακή επιχείρηση που πτώχευσε και οφείλει πολλές χιλιάδες ευρώ σε εμένα και άλλους 850. Την έβλεπα ανέμελη και θυμήθηκα την περιπέτειά μας. Που δεν είναι μόνο δική μας, αλλά αναδεικνύει τον περιπετειώδη τρόπο με τον οποίο πορεύθηκε το μιντιακό σύστημα της χώρας.

Όταν έρχονται μερικά λείψανα αγίων, τρέχουμε κατά χιλιάδες για να τα προσκυνήσουμε περιμένοντας υπομονετικά σε μεγάλες ουρές. Όταν κερδίζει η ομάδα μας και ας είναι αργά το βράδυ, τρέχουμε αυθόρμητα τουλάχιστον 20.000 νοματαίοι στο ΟΑΚΑ για να πανηγυρίσουμε. Όταν ψηφίζονται μνημόνια που μας διαλύουν τις ζωές, οι οργανωτές συλλαλητηρίων είναι ευτυχισμένοι αν μαζευτούν λίγες εκατοντάδες άνθρωποι.

«Ζούμε μια νέα κατοχή από την οποία θα μας απελευθερώσει η Ζωή», έγραψε ένας. Βροχή τα like. «Αν και γυναίκα, φοράς παντελόνι». Δεύτερη βροχή. Να προσθέσουμε σ\\' αυτά τα χειροκροτήματα κάποιων παρισταμένων όταν η Κωνσταντοπούλου επιχείρησε να εμποδίσει τον Γερμανό πρέσβη να καταθέσει στεφάνι, να σημειώσουμε ότι τη λογική της, την υιοθετούν ακόμα από άλλους πολιτικούς χώρους.

Ο Μουράτ Τζαπάν, είναι Τούρκος δημοσιογράφος αρχισυντάκτης του περιοδικού Nokta. Καταδικάστηκε στη χώρα του σε ποινή κάθειρξης 22,5 χρόνων για δύο δημοσιεύματά του. Τζαπάν, κατάφερε να περάσει τον Έβρο και να φτάσει στο Διδυμότειχο. Εκεί τον συνέλαβαν με μερικούς ακόμα Τούρκους που κυνηγάει το γειτονικό καθεστώς για πολιτικούς λόγους. Μ\\' έναν «μαγικό τρόπο», οι άνθρωποι αυτοί ξαναβρέθηκαν στην Τουρκία και από τότε αγνοείται η τύχη τους. \r\n\r\n

Το τελευταίο διάστημα, οι απειλές Erdogan και άλλων Τούρκων για την μη έκδοση στη χώρα τους των οκτώ αξιωματικών που κατηγορούνται ότι μετείχαν στο πραξικόπημα, έχουν περιοριστεί. Ελπίζω να μην συνδέεται αυτό με τις αποκαλύψεις που έκανε λίγα εικοσιτετράωρα πριν η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Επιχειρήσεις πουλιούνται χιλιάδες. Αρκετές με μικρές ή μεγάλες προοπτικές επανάκαμψης, επιχειρήσεις που με μια μικρή ρευστότητα μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην αγορά. Το επενδυτικό ενδιαφέρον γι αυτές είναι μικρό και η βασική αιτία συνδέεται με το οικονομικό κλίμα. Σ αυτό το σκηνικό, υπάρχει μια εξαίρεση που προκαλεί εντύπωση...