Τρομοκρατία και Δημοκρατία

Τρομοκρατία και Δημοκρατία

Του Τριαντάφυλλου Καρατράντου*

Η τρομοκρατία είναι εχθρός του κράτους, τη δημοκρατίας, των θεσμών και της κοινωνίας. Η ιστορία του φαινομένου μάς δείχνει ότι σε όλες τις περιπτώσεις που η τρομοκρατία έχει εμφανιστεί υπήρξε μία μικρή ή μεγάλη μερίδα της κοινωνίας που την υποστήριζε, ασπαζόμενη την ιδεολογική και αιτιολογική πτυχή της.

Είναι κάτι που δεν μας ξενίζει, καθώς στην περίπτωση της Ελλάδας υπήρξε ξεκάθαρα μία υποστήριξη στην αιματηρή δράση της 17Ν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως ουδέποτε η τρομοκρατία αντιμετωπίστηκε ως η σημαντικότερη απειλή για την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Χειρότερο δε είναι το γεγονός πως ως μέτρο δημοκρατικότητας και προοδευτισμού έχει αναδειχθεί η υποστήριξη των αιτημάτων των φυλακισμένων τρομοκρατών, χωρίς καν αυτοί να έχουν δείξει έστω και κάποιο ίχνος μεταμέλειας. Σαφώς και η δημοκρατία δεν εκδικείται ούτε τους εχθρούς της, αυτό όμως δεν σημαίνει πως μπορεί να ανέχεται ή και να υποστηρίζει όσους δηλώνουν ευθαρσώς πως στοχεύουν στην απόπειρα βίαιης κατάλυσής της ή σε αυτούς που το έχουν ήδη προσπαθήσει.

Ωστόσο, δεν αρκεί σε καμία περίπτωση η φυλάκιση των μελών μιας τρομοκρατικής οργάνωσης για να νικήσεις την τρομοκρατία, καθώς δεν μιλάμε για μια συνηθισμένη μορφή του οργανωμένου εγκλήματος. Η ουσιαστική νίκη κατά της τρομοκρατίας πρέπει να περιλαμβάνει και την ιδεολογική πτυχή, κάτι που σημαίνει απονομιμοποίηση του τρομοκρατικού αφηγήματος. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε πως συστατικά στοιχεία της τρομοκρατίας είναι η ηρωοποίηση-θυματοποίηση και η καλλιέργεια του μύθου του «δίκαιου τιμωρού».

Μπορεί στον διωκτικό τομέα η Ελληνική Αστυνομία να έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες κατά της τρομοκρατίας, ωστόσο από πλευράς Πολιτείας δεν έχει γίνει αντίστοιχη προσπάθεια για την αντιμετώπιση του τρομοκρατικού αφηγήματος. Κάτι που είναι προφανές τόσο από τις υποδοχές έξω από τη φυλακή και την υποστήριξη των αιτημάτων του Δημήτρη Κουφοντίνα όσο και από τη συζήτηση περί ενός και μόνο αθώου θύματος, του Θάνου Αξαρλιάν.

Η υποστήριξη της δημοκρατίας δεν είναι φιλοσοφική άσκηση για το πνεύμα των νόμων, περιλαμβάνει την επιβολή του νόμου και την αντιμετώπιση με κάθε νόμιμο μέσο της τρομοκρατίας και των ιδεολογιών που την υποστηρίζουν. Πρέπει να κατανοήσουμε πως στην Ελλάδα η τρομοκρατία αποτελεί δομική απειλή ασφάλειας, η οποία πατά σε όλα τα προβληματικά στοιχεία της πολιτικής μας κουλτούρας. Πρέπει να την αντιμετωπίσουμε αντίστοιχα, υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατία.

*Ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος είναι διεθνολόγος, ειδικός σε θέματα ασφάλειας.

** Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο στις 23 Ιουλίου.