Τα «μνημονιακά χρόνια» τα φιλικά στον ΣΥΡΙΖΑ site κυκλοφορούσαν φωτογραφίες και βιντεάκια από πλειστηριασμούς στην Ισπανία. Εκεί βλέπαμε σκηνές πρωτοφανούς αγριότητας, με τα ΜΑΤ να βγάζουν βίαια από τα σπίτια του απλό κόσμο. Από κάτω διαβάζαμε πύρινες λεζάντες των συριζαίικων payroll που μας προειδοποιούσαν πως επρόκειτο για εικόνες από το μέλλον.

Έχω γράψει αρκετές φορές πως ένα από τα πρόσωπα που αποτελούν εσχάτως κόκκινο πανί για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο δημοφιλής σκιτσογράφος Αρκάς. Για να τον αποδομήσει η Κουμουνδούρου χρησιμοποιεί την γνωστή τακτική της την τελευταία επταετία. Κάθε λίγο και λιγάκι, οι ορδές των συριζοτρόλ αναπαράγουν κάποιο σκίτσο του στα σόσιαλ μίντια, διαστρεβλώνοντας σχεδόν πάντα το νόημά του και συνοδεύοντάς το με ύβρεις και κατάρες.

Ως γνωστόν, στην αγαπημένη τηλεοπτική σειρά «Τα Φιλαράκια» η Μόνικα και ο Ρος Γκέλερ είναι αδέρφια. Όταν ήταν μικρά οι γονείς τους έδειχναν ανοιχτά την προτίμησή τους στον επιτυχημένο σπασίκλα Ρος αντίθετα με την ατσούμπαλη Μόνικα. Κάθε φορά λοιπόν που η Μόνικα έκανε κάποια γκάφα η μαμά της χρησιμοποιούσε τη φράση «Έκανε μια μόνικα».

Μέχρι πρόσφατα η εκλογή του προέδρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ήταν ένα θέμα πιο ανιαρό και από ομιλία του Φώτη Κουβέλη σχετικά με τις βλαβερές συνέπειες του καπνού. Η Φώφη Γεννηματά έδειχνε να τρέχει χωρίς αντίπαλο σε μια κούρσα που απλώς θα της απέφερε μια light ψήφο εμπιστοσύνης στην ηγεσία ενός ΠΑΣΟΚ & Friends.

Πριν μερικούς μήνες είχα επαινέσει τον υπουργό Παιδείας για την πρόθεσή του να καταργήσει τις Πανελλήνιες. Τι το \\'θελα; Μέγα λάθος μου να θεωρώ πως η κυβέρνηση είναι ικανή για οτιδήποτε θετικό. O κ. Γαβρόγλου, αφού πρώτα ανακοίνωσε θριαμβευτικά πως τις καταργεί, παρουσίασε ως σχέδιο αντικατάστασής τους ένα πολύπλοκο σύστημα όπου οι άτυχοι μαθητές θα εξετάζονται δύο φορές μέσα στη χρονιά...

Είναι γνωστό πως το διαδίκτυο αποτελεί μια αχανή ζούγκλα παραπληροφόρησης. Η εμφάνιση των σόσιαλ μίντια την τελευταία δεκαετία δε, έκανε την κατάσταση να ξεφύγει τελείως. Κατά κάποιο τρόπο όλα ξεκίνησαν από εκείνο το δύσμοιρο «παλικάρι που χρειάζεται αίμα στον Ευαγγελισμό» το οποίο όπως φαίνεται πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στο συγκεκριμένο νοσοκομείο σε αυτή την κατάσταση...

Πολλά και διάφορα συνέβησαν το δεκαπενθήμερο που πήρα την καλοκαιρινή μου άδεια. Ως σημαντικότερο γεγονός των «αγίων» εκείνων ημερών θεωρώ την επιστολή του Σταύρου Κοντονή στην Ε.Ε. με την οποία εξέφραζε την άρνησή του να συμμετάσχει σε συνέδριο που διοργάνωνε η εσθονική προεδρία με θέμα τα εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Ζήσαμε να το δούμε και αυτό στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ: Μια κυβέρνηση να αναλαμβάνει την ευθύνη για μια τρομοκρατική επίθεση. Εντάξει, για να είμαστε δίκαιοι κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και το 2001 με την κυβέρνηση των Ταλιμπάν και τους Δίδυμους Πύργους.

Ένα από τα πιο συνηθισμένα θέματα συζήτησης τα τελευταία δυόμιση χρόνια είναι κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πιστός στις ιδεολογικές του αρχές. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πως πρόκειται για ένα κόμμα που ακολουθεί τυφλά την μαρξιστική ιδεολογία, κάτι άλλωστε που παίζει τεράστιο ρόλο σε ό,τι αφορά τα όσα αδιανόητα ζούμε το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Εγώ από την αρχή στάθηκα απέναντι.

«Έλα μωρέ, ποιος Χάρρυ Κλυνν τώρα. Ποτέ δεν τον γούσταρα. Χοντροκομμένα και χυδαία αστεία μια ζωή». «Βγαίνει και μιλάει και ο ατάλαντος ο Ζουγανέλης. Τι έχει κάνει στην καριέρα του;». Ο πρώτος είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες κωμικούς του 20ου αιώνα. Ο δεύτερος είναι ένα εξαιρετικά πολυτάλαντο πλάσμα.

Οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ αλλά και γενικότερα στην Κεντροαριστερά είναι πλέον δραματικές. Ελάχιστα 24ωρα μετά την άτυπη ανακοίνωση της υποψηφιότητας Καμίνη για την προεδρία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που έδωσε μια κάποια ελπίδα για ουσιαστική ανασύσταση του χώρου ο Κώστας Λαλιώτης, σε συνέντευξη-ποταμό στην Εφημερίδα των Συντακτών, τονίζει την ανάγκη μιας «αντί-νεοφιλελεύθερης στρατηγικής στον χώρο της Κεντροαριστεράς»...

Το γεγονός ότι ο Πύρρος Δήμας υπήρξε ολυμπιονίκης σαφώς και δεν τον βάζει στο απυρόβλητο. Η αθλητική ιστορία (στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο) είναι γεμάτη από υπεραθλητές που σε πολλά άλλα στάθηκαν απελπιστικά κατώτεροι των περιστάσεων. Στην περίπτωση του Πύρρου όμως τα πράγματα είναι μάλλον διαφορετικά.

Είμαι που λέτε αραγμένος σε μια παραλία της ιστορικής Ναυπάκτου. Όπως κάθε άνθρωπος που χαίρεται το ελληνικό καλοκαίρι, χαζεύω στο κινητό μου ώσπου σκάει η είδηση βόμβα: Ο Γιώργος Καμίνης υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης! Θα ήταν ψέματα να σας πω πως δεν ενθουσιάστηκα...

Είναι Ιβοριανός. Έτσι ονομάζονται οι κάτοικοι της Ακτής Ελεφαντοστού. Είναι 23 ετών και ζει στη χώρα μας. Δεν προέρχεται από το πρόσφατο κύμα προσφύγων που κατέκλυσε την Ευρώπη. Ζει στην Ελλάδα ήδη οκτώ χρόνια. Είχε έρθει ως ασυνόδευτος ανήλικος και ενηλικιώθηκε εδώ. Σιγά σιγά, κατάφερε μα προσαρμοστεί, να κάνει φίλους, παρέες...

Όλη αυτή η θεότρελη ιστορία με την επιλογή του σημαιοφόρου στις μαθητικές παρελάσεις μετά από κλήρωση αποτελεί χαρακτηριστικότατο παράδειγμα της κουτοπονηριάς και της πολιτικής απατεωνιάς που διακρίνει την κυβέρνησή μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να βρεθεί ένας τρόπος για να μην ενοχληθεί η ακροδεξιά πελατεία αλλά και να ενθουσιαστούν οι αριστερούληδες.

Δεν θα σταθώ τόσο στην ίδια την καταδίκη (ουσιαστικά για γραφειοκρατικό ζήτημα) του Ανδρέα Γεωργίου στο Εφετείο. Λογικό είναι άλλωστε. Όταν δικάζεις κάθε λίγο και λιγάκι τον ίδιο άνθρωπο για τα ίδια αδικήματα κάποια στιγμή θα καταδικαστεί για κάτι. Το δικαστήριο θα πετύχει την «σωστή σύνθεση», για να παραφράσω τον Σταύρο Κοντονή...

Την Νίκη Κεραμέως δεν την έχω γνωρίσει προσωπικά. Δεν είχα την τύχη να βρεθώ μαζί της σε κάποιο από τα τηλεοπτικά πάνελ που με καλούσαν ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ή οπουδήποτε αλλού ώστε να έχω προσωπική άποψη. Κατά γενική παραδοχή πρόκειται για ένα από τα πιο σοβαρά, προοδευτικά και αξιόλογα στελέχη της Αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτά μέχρι χθες...

Με τις αποκαλύψεις του Γιάνη Βαρουφάκη, την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο Μέγαρο Μουσικής, την «επίσκεψη» του Ρουβίκωνα στο σπίτι του πολιτικού του σκέλους και τα άλλα διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα των κυβερνώντων πέρασε στο ντούκου. Κι όμως, πρόκειται για μια ακόμη ανήθικη και απάνθρωπη κίνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που πλέον δεν διστάζουν σε τίποτα και πουθενά για να βρουν τα χρήματα που έχουν ανάγκη ώστε να ταΐζουν τους «ημέτερους».

Γίναμε λοιπόν μάρτυρες ενός ακόμη show από τον «Ρουβίκωνα». Η αγαπημένη αναρχική (;) ομάδα των συριζαίων εισέβαλε στο προαύλιο της Βουλής και αφέθηκε ελεύθερη σύσσωμη μετά από παρέμβαση των κ.κ. Βούτση και Τόσκα. Μάλιστα, τα περιπολικά που είχαν ήδη ξεκινήσει με τέσσερα μέλη του Ρουβίκωνα και προορισμό τη ΓΑΔΑ, κλήθηκαν να επιστρέψουν τους «πολιτικούς κρατούμενούς» τους εκεί που τους βρήκαν.

Μούφα ήταν λοιπόν η είδηση για το «επίδομα σφραγίδας» που θα έδινε στους δημόσιους υπαλλήλους η υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Όλγα Γεροβασίλη. Πρόκειται απλώς για επινόηση του σατιρικού site «To Βατράχι» και το κακό είναι πως «έπαιξε» και σε έγκυρα ΜΜΕ (λέγεται πως η ιστορία ξεκίνησε από τη στήλη «Βηματοδότης») που φυσιολογικά δεν την πατάνε σε τέτοιες περιπτώσεις. Ψιλά γράμματα βέβαια.

Είναι επίσημο, φίλοι μου. Χθες η Ελλάδα ξαναβγήκε στις αγορές. Το επιτόκιο είναι περίπου το ίδιο με εκείνο των «Σαμαροβενιζέλων» την άνοιξη του 2014. Η εξέλιξη αυτή είναι ιστορικής σημασίας. Έχουμε πια την πρώτη χειροπιαστή απόδειξη πως η Ελλάδα με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην κυβέρνηση γύρισε κάποια χρόνια πίσω.

Θα απαντήσω αμέσως στην ερώτηση του τίτλου για να μην σε ταλαιπωρήσω, φίλε αναγνώστη: Ο Αλέξης Τσίπρας! Στο βιβλίο αυτό ο Γιάνης αποκαλύπτει όλα όσα, ουσιαστικά, ήδη ξέραμε σχετικά με το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2015: Πως ο Τσίπρας ουσιαστικά ετοίμαζε πραξικόπημα. Πως εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο της αποχώρησης από το Ευρώ. Πως ήθελε να αποπέμψει τον Στουρνάρα και πολλούς άλλους...

Οι περισσότεροι εστίασαν στην Βαρουφακειάδα. Για μένα όμως άλλη ήταν η είδηση που ξεχώρισε το ΠΣΚ που μας πέρασε. Ο Πάνος ο Καμμένος που λέτε έχρισε (sic) τον Παϊσιο προστάτη των Διαβιβάσεων στο στρατό! Καταρχήν έκπληξη. Ομολογώ πως δεν γνώριζα πως το ποιος Άγιος προστατεύει τι ορίζεται από την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Μπλεξίματα με την Δικαιοσύνη αντιμετωπίζει πλέον ο διαβόητος «Πάτερ Κλεομένης». Και όχι άδικα βέβαια μετά τις αχαρακτήριστες αντισημιτικές ύβρεις αλλά και το αυγό (!) που εκτόξευσε στο μνημείο για το Ολοκαύτωμα, στην Πλατεία Εβραίων της Λάρισας.