Σαν να το ήξερε και να προετοιμαζόταν.. Μετά την χτεσινή «συγκλονιστική» δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, παράδειγμα στροφής στον ρεαλισμό ή πιο σωστά μιας ακόμα κωλοτούμπας ..ήρθε ο Schaeuble. Νωρίς το μεσημέρι ο πρωθυπουργός έλεγε ότι όχι γραβάτα δεν θα βάλει, αλλά θα προσπαθήσει να αποφύγει να του φορέσουν φέσι..

Ο Δημήτρης Τζανακοπουλος το είπε χτες με σαφήνεια σε πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή, αν και λίγοι του έδωσαν σημασία.: Είτε το ΔΝΤ θα πρέπει να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα πλήρως και με χρήματα ή δεν θα πρέπει να συμμετάσχει καθόλου. Ακολούθησαν δύο Washington Group που αναζητήθηκε η δυνατότητα εξεύρεσης λύσης, αλλά μεσοβέζικης και με καθαρά πολιτικά χαρακτηριστικά..

Βρε πως αλλάζουν οι καιροί... Τις παλιές εποχές ούτε που θα τους ένοιαζε στην κυβέρνηση τι λένε οι αγορές και πως αντιδρούν στα δημοσιεύματα. Χτες αντίθετα υπήρξε πρωτοφανής κινητοποίηση τόσο στα μέλη του οικονομικού επιτελείου όσο και του Μεγάρου Μαξίμου προκειμένου να διαψευστούν τα γερμανικά δημοσιεύματα περί ελληνικού «αντάρτικου».

Το τελευταίο σενάριο πλέον μεταξύ των θεσμών μετά την σκλήρυνση της στάσης του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, είναι ότι η μόνη πλευρά η οποία αναμένεται να μην πάρει τίποτα από όσα θα ήθελε από την εν εξελίξει διαπραγμάτευση, είναι η Ελλάδα. Άλλες πηγές εκτιμούν ότι ενδεχομένως θα μπορούσε να πάρει κάποια «ψίχουλα» παραχωρήσεων από την γερμανική πλευρά. Αλλά αυτό εξαρτάται από την «μεγαλοψυχία» ή όχι του Schaeuble..

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είχε δίκιο όταν το έλεγε. Μόνο με μια συμφωνία πακέτο, με ταυτόχρονη ψήφιση των μέτρων για το 2019-20, της συμφωνίας για το χρέος και της ένταξης του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, θα μπορούσε να αποφευχθεί το αλαλούμ που επικρατεί αυτές τις μέρες.

«Οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών δεν ήταν \\'για ένα πουκάμισο αδειανό\\'» έγραφε σε επιστολή του προς τον ελληνικό λαό το Μάιο του 2012 ο Λουκάς Παπαδήμος λίγες ώρες μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία. Στην ίδια επιστολή υπενθύμιζε ότι «υπάρχουν κάποιοι που θα ήθελαν να δουν την Ελλάδα εθνικά αδύναμη, έξω από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος φαίνεται ωραίος τύπος. Σε σχέση με την άχρωμη προκάτοχό του, με κάνει να νιώθω αρκετά οικείος με την παρουσία του και να συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό τις στιγμές του, μεγάλες ή μικρές. Όλες στοχευμένες στην υπεράσπιση του πρωθυπουργού του και της κυβέρνησής του και πως αλλιώς μπορούσε να γίνει, αυτή είναι η μοίρα ενός κυβερνητικού εκπροσώπου.

«Μας κοροϊδέψατε. Μας βάλατε να ψηφίσουμε μέτρα και τώρα τα μέτρα για το χρέος που μας παρουσιάζετε απέχουν παρασάγγας από αυτά που είχατε υποσχεθεί», φέρεται να φώναξε, μιλώντας στο Eurogroup ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος και βλέποντας τις λύσεις που βρίσκονταν στο τραπέζι για το ελληνικό χρέος.

Μια βασική αρχή στην οικονομία είναι ότι το ποσοστό της ανάπτυξης θα πρέπει να συμβαδίζει με την δημογραφική ανάπτυξη μιας χώρας και την παραγωγικότητα. Στην περίπτωση των παραδοχών για το ελληνικό χρέος το δημογραφικό δεν συμβαδίζει σε καμία περίπτωση με τους υψηλούς ρυθμούς που θα προβλέπει η συμφωνία, καθώς δεν προκύπτει από πουθενά ότι θα αυξάνει ετησίως ο πληθυσμός στην Ελλάδα.

Το «δεν βγαίνει» που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ από μικρό κομματικό σχηματισμό σε κόμμα που σχημάτισε κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015, θα είναι λίγο μπροστά στο «πακέτο» υπεραισιόδοξων προβλέψεων, που ετοιμάζει ο Wolfgang Schaeuble προκειμένου να κλείσει η συμφωνία για το χρέος.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι γνωστός για το πείσμα του. Κάποιοι θα έλεγαν και για την επιμονή του. Το καλοκαίρι του 2015 διαδεχόμενος τον Γιάννη Βαρουφάκη βρήκε και σχεδόν αυτόματα «υιοθέτησε» ως μέλος του επιτελείου του, τον ανεξάρτητο σύμβουλο σε θέματα δημοσίου χρέους, τον αμερικανοκορεάτη Γκλεν Βίκτορ Κιμ, αντί να προσλάβει μαζί με την επιστροφή στην μνημονιακή κανονικότητα έναν γνωστό διεθνή χρηματοοικονομικό σύμβουλο.

Η έκθεση του συμβουλευτικού οργάνου της Eurostat (ESGAB) με ημερομηνία 11 Μαΐου είναι πραγματικά «καταπέλτης». Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Παραδόξως διώκονται τρία επίσημα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ που σύμφωνα με την Κομισιόν έκαναν σωστά την δουλειά τους βάσει των ευρωπαϊκών προδιαγραφών, ενώ δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να δώσουν λόγο όσοι ήταν υπεύθυνοι για τα λάθος στατιστικά στοιχεία σε δύο περιόδους το 2004 και το 2009».

Στην αγορά όταν σχολιάζουν την απόφαση της κυβέρνησης με τις περιοχές που είναι δυνατό το άνοιγμα των καταστημάτων τους τις περισσότερες Κυριακές του χρόνου, το λένε ξεκάθαρα: «Με την απόφαση επιτρέπεται το άνοιγμα του πολυκαταστήματος του ενός επιχειρηματία και δεν θα επιτρέπεται το άνοιγμα των πολυκαταστημάτων του άλλου».

Σε 13 μήνες από τώρα, τον Ιούνιο του 2018, το κλίμα θα «μυρίζει» έντονα όπως τον Δεκέμβριο του 2014. Η κυβέρνηση Τσίπρα θα βρεθεί όπως και η κυβέρνηση Σαμαρά, ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων σε ένα περιβάλλον εξόδου από τα μνημόνια και με εξωγενείς κινδύνους να την περικυκλώνουν.

Από τη δεύτερη παράγραφο της αιτιολογικής έκθεσης του πολυνομοσχέδίου ξεκινάει η αποκάλυψη των μύθων που επιχειρούσε να καλλιεργήσει στην ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση. Αντί της φράσης που ανέφερε δημόσια ο Αλέξης Τσίπρας, ότι «δεν εφαρμόζω τα μέτρα αν δεν λυθεί το θέμα του χρέους», περιλαμβάνεται η φράση «οι διατάξεις αυτές υιοθετούνται για την εκκίνηση της συζήτησης που αφορά τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος».

Καθημερινά αναχωρεί το πλοίο από το λιμάνι της Πάτρας κατά τις 2 το μεσημέρι με προορισμό το Μπάρι. Στο δρομολόγιο αυτό δεν επιβιβάστηκε χτες κανένα μέλος της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν αντέχουν άλλες «φουρτούνες» και οι μέρες που μεσολαβούν μέχρι την ψήφιση των μέτρων αναμένονται αρκετά «φουρτουνιασμένες».

Τα κόκκινα δάνεια είναι μία μεγάλη μαύρη τρύπα η οποία μεγαλώνει όσο περνάει ο καιρός και απειλεί να συμπαρασύρει μέχρι πρότινος κραταιές εταιρείες, χιλιάδες θέσεις εργασίας... αλλά και την κυβέρνηση σύσσωμη. Το θέμα συνδέεται και με τα «παιχνιδάκια» με τους επιχειρηματίες που ξεκίνησε και δημόσια εσχάτως η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός..

Τον Απρίλιο μέρες του Πάσχα, για το οποίο ο πρωθυπουργός διαπίστωνε την εντυπωσιακή έξοδο των εκδρομέων, τα επίσημα στοιχεία έδειξαν απρόσμενη μείωση στη ζήτηση καυσίμων. Tο πετρέλαιο κίνησης κατέγραψε βουτιά 14% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι...

Η κυβέρνηση επιστρέφει σε αυτό που γνωρίζει καλά. Ετοιμάζει μεγάλης κλίμακας επικοινωνιακή αντεπίθεση με έμφαση στην έξοδο μέσα στο καλοκαίρι στις αγορές, την ανακοίνωση μεγάλων επενδύσεων, ανασχηματισμό με νέα πρόσωπα και μεγάλη άνοδο στις αγορές με την βοήθεια των funds τα οποία εσχάτως έχουν αποκτήσει προνομιακή πρόσβαση στο Μέγαρο Μαξίμου.

Τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο, ότι πολλά μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ θέτουν ως προϋπόθεση για να ενταχθεί η Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση, να έχει προηγουμένως αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές. Ο Τσίπρας το ξέρει και έχει ζητήσει να γίνει ότι είναι δυνατόν για να επιτευχθεί. Πότε; Πολύ νωρίτερα από ότι το περιμένει κανείς.

Όσο εμείς αναζητούμε «εξόδους από το τούνελ» ή αν επιβεβαιώθηκαν ή όχι «οι Κασσάνδρες» και πανηγυρίζουμε για το πώς τα capital controls άλλαξαν την οικονομία και περιόρισαν το «μαύρο» χρήμα – προφανώς χωρίς σχέδιο αλλά μέσω του ατυχήματος των κεφαλαιακών ελέγχων - ο κόσμος εκεί έξω αλλάζει. Η ρομποτική επεκτείνεται παντού, τα προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα κυριαρχούν, ακόμα και στις πιο απλές συναλλαγές των πολιτών...

Η χώρα τα τελευταία 7 χρόνια άλλαξε. Με πολύ πόνο, αλλά οι αλλαγές – κυρίως ξενόφερτες και βίαιες – έγιναν. Καταρχήν κατέρρευσε το παραδοσιακό μοντέλο της κατανάλωσης με δανεικά. Μαζί κατέρρευσαν απασχόληση και αμοιβές, έκλεισαν περίπου 250.000 επιχειρήσεις, ενώ χρεοκόπησαν ή ετοιμάζονται να χρεοκοπήσουν μεγάλες δανειο-δίαιτες επιχειρήσεις. Παράλληλα όμως αναβαθμίστηκαν και οι εξωστρεφείς επιχειρήσεις.

Διανύουμε μια από εκείνες τις περιόδους, όπου η ιστορία προχωρά γρήγορα. Οι νοοτροπίες αλλάζουν όμως αργά. Το κλείσιμο μιας ακόμα συμφωνίας με τον άλλοτε απόλυτο εχθρό για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την τρόικα, δείχνει πόσο περισσεύει η πολιτική υποκρισία.

Μετά το ναυάγιο του παράλληλου τραπεζικού συστήματος, στην κυβέρνηση δεν αποθαρρύνθηκαν. Επιδίωξή τους ήταν και είναι η δημιουργία ενός δικού τους και πλήρως ελεγχόμενου επιχειρηματικού συστήματος. Ό,τι δηλαδή δεν κατάφεραν να ελέγξουν μέσω του ελέγχου των τραπεζών, θέλουν το ελέγξουν απευθείας μέσω παρεμβάσεων στις πλέον ευάλωτες, τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις.