Στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, παρά την γκρίνια Moscovici σε Τσακαλώτο και το «ξύλο» που έφαγε ο Γ. Χουλιαράκης στο Euroworking Group, θέλουν να διατηρήσουν το μικρής διάρκειας θετικό μομέντουμ της ελληνικής οικονομίας. Μην ξεγελιέστε όμως ότι έχουν ψευδαίσθηση πως τα προβλήματα θα έχουν τελειώσει τον Αύγουστο του 2018. Η εκτίμηση είναι ότι τα «προβληματικά αποθέματα» θα παραμείνουν.

«Θέλει έσοδα έξοδα να είναι συν στο business plan», «το οικονομικό επιτελείο έχει τόσες αρμοδιότητες να ανταπεξέλθει κι έχει μείνει λίγο πίσω», είπε ο άνθρωπος της αγοράς στην Κυβέρνηση ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης και πολλές άλλες κουβέντες δεν χρειάζονται..

Μόνο ένας κακοπροαίρετος θα επεσήμαινε αναφορικά με τις επισκέψεις του πρωθυπουργού στην Παπαστράτος, στο Impact Hub και την Apivita, ότι σειρά θα μπορούσαν να έχουν αντίστοιχες επισκέψεις στην Τοξότης και την Dimera...Αλλά είπαμε μόνο ένας κακοπροαίρετος θα τα έλεγε αυτά.. Ένας αντικειμενικός παρατηρητής θα αναζητούσε αντίθετα, τι άλλαξε επί της ουσίας σε ότι αφορά την επιχειρηματικότητα και την αντιμετώπισή της από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά και την ψυχρολουσία Macron και το περίφημο πρόγραμμα αλλαγών στα εργασιακά που ανακοίνωσε παραμονές της έλευσής του στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν σταματήσει να ποντάρουν στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Άλλωστε σε όποιες «πόνταραν» τους τελευταίους μήνες – και πόνταραν σε πολλές – έχασαν.

Η επιχειρούμενη φιλοεπενδυτική στροφή του πρωθυπουργού, ακόμα και αν αυτή με βεβαιότητα γίνεται μόνο για επικοινωνιακούς λόγους, δεν μπορεί παρά να ανοίξει την συζήτηση για τους τομείς από που θα μπορούσαν μελλοντικά να δημιουργήσουν πλούτο και νέες θέσεις εργασίας.

Όταν βλέπεις τους άλλους από ψηλά συνήθως απολαμβάνεις τη θέα. Στην περίπτωση της κατάταξης της Ελλάδας στην κορυφαία θέση στην παραοικονομία μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών (!) δεν μπορεί ωστόσο κανείς να καμαρώνει. Η κατάσταση έχει βελτιωθεί. Αλλά πόσοι πιστεύουν ότι αυτό έγινε οργανωμένα και όχι τυχαία και πόσοι άλλοι πιστεύουν ότι αποτελεί πραγματικότητα...

Χτες το πρωί στο Βρετανικό Κοινοβούλιο Tories και εργατικοί, May και Corbyn διασταύρωναν επί ώρες τα ξίφη τους, με έναν διάλογο, απολαυστικό, ουσιαστικό και γόνιμο κατά τον οποίο φανερώνονταν στους Βρετανούς πολίτες οι διαφορές τους. Κατά το κοινώς λεγόμενο «σκοτώνονταν» και ο αντίστοιχος «βρετανός Βούτσης» επέβαλε με την φωνή του την ησυχία.

«Ολημερίς τις ανακεφαλαιοποιούσανε και το βράδυ εμφάνιζαν κεφαλαιακές ανάγκες». Κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας οι ελληνικές τράπεζες, έχουν καταφέρει να υπολειτουργούν επί 7 συνεχή χρόνια, χωρίς – η αλήθεια είναι – για το μεγαλύτερο διάστημα να ευθύνονται οι διοικήσεις τους.

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που προφανέστατα έχει «σημαδέψει» τον πρωθυπουργό και την πολιτική του σταδιοδρομία.\r\nΑν οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους ως σημαντικότερη στιγμή του, την ομιλία του στην ΔΕΘ του 2014 όπου παρουσίασε το πρόγραμμα «φάντασμα» της Θεσσαλονίκης, οι δυο που προηγήθηκαν αλλά και οι δύο που ακολούθησαν ήταν επίσης χαρακτηριστικές.

Ακόμα και με όρους «πόσα παγωτά» φάγαμε και «πόσα μπάνια» κάναμε φέτος το καλοκαίρι σε σχέση με τον Απρίλιο του 2014, να αξιολογούσαμε την πρόσφατη έκδοση ομολόγου από την Κυβέρνηση Τσίπρα, πάλι θα διαπιστώναμε εύκολα ότι η αντίστοιχη έκδοση του 2014 συγκέντρωσε προσφορές 20 δισ. η φετινή 6,5 δισ., η έκδοση Σαμαρά 550 προσφορές, η έκδοση Τσίπρα 200.

Η με το ένα πόδι εκτός ελληνικού προγράμματος, Delia Velculescu τα είπε τα «λογάκια» της, ρίχνοντας στο καναβάτσο κυβέρνηση και ευρωπαϊκούς θεσμούς για τους εκτός πραγματικότητας δημοσιονομικούς στόχους που έχουν συμφωνήσει για την επόμενη πενταετία...

Πέστε με ρομαντικό ή όπως αλλιώς θέλετε, αλλά ο διάλογος του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το επιτόκιο του νέου ομολόγου, προχτές στο Προεδρικό Μέγαρο, ήταν πολιτικός πολιτισμός. Το μεγαλύτερο μέρος των ευσήμων δικαίως πηγαίνουν στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Στη συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας στον Guardian είπε το εξής προφητικό «ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιφέρει μια ηθική επανάσταση που θα αλλάξει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Ελλάδα»: «Αν βγεις έξω στο δρόμο και ρωτήσεις για αυτή την κυβέρνηση, πολλοί μπορεί να μας πουν ψεύτες αλλά κανείς δεν θα πει ότι είμαστε διεφθαρμένοι ή ανήθικοι ή ότι βάλαμε το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι»...

Tον Ιούνιο του 2010, λίγες εβδομάδες μετά την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης (α’ μνημόνιο) ξεκίνησαν οι φήμες, δήθεν από περίοικους, πως στο Χολαργό «βγαίνει καπνός» και «τυπώνονται δραχμές». Που να φανταζόνταν κανείς τότε ότι 5 χρόνια μετά, το 2015, οι φήμες των αρχών του μνημονίου υπό το κράτος του φόβου προς το άγνωστο, θα αποτελούσαν μέρος σχεδίου και μάλιστα κυβερνητικού.

Με την «πομπώδη» φράση «απάντηση σε ανακρίβειες» ξεκινά τη διευκρινιστική του ανακοίνωση το υπουργείο Πολιτισμού αναφορικά με το τέλος 2%-6% που έβαλε στην αγορά tablets και φωτοτυπικών μηχανημάτων, με το νόμο για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επτά χρόνια μετά συζητάμε ακόμα για το ύψος του ελλείμματος του 2009, επειδή ένα τμήμα του πολιτικού συστήματος επέλεξε αυτό το πεδίο για να συγκαλύψει την τεράστια ζημιά που προκάλεσε στα δημοσιονομικά της χώρας, ικανοποιώντας την ίδια στιγμή και ένα διόλου ευκαταφρόνητο συνωμοσιολογικό κοινό που υπάρχει στην χώρα μας.

Ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε τον συλλογισμό της κυβέρνησης, η οποία περιμένει την αυριανή συνεδρίαση του ΔΝΤ πριν προχωρήσει στην πρώτη έκδοση ομολόγων της τελευταίας τριετίας.Το ερώτημα είναι απλό: Στην περίπτωση που το ΔΝΤ διαγνώσει ότι όχι μόνο το χρέος είναι μη βιώσιμο αλλά είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο και επίσης λείπουν περίπου 10 δισ. από τις τράπεζες, τι θα γίνει;

Στην κυβέρνηση αναζητούν ακόμα πως θα τους ωφελήσει πολιτικά η έκδοση ενός ομολόγου. Τι κι αν έχουν ψηφιστεί από τώρα για το 2019 και το 2020 μέτρα πολλών δισ. ευρώ. Σε πλήρη αναντιστοιχία με ό,τι συμβαίνει γύρω τους, συμπεριφέρονται σαν ηγέτες υπερδύναμης που κάνουν σαν να σκέφτονται πότε θα πατήσουν το κουμπί.

Η πλήρης στροφή της κυβέρνησης Τσίπρα, από τον πλήρη λαϊκισμό (ηττήθηκε κατά κράτος) στον δήθεν δίκαιο ρεαλισμό, ολοκληρώνεται σήμερα με την έναρξη των διαδικασιών επανέκδοσης του 5ετούς ομολόγου. Το ερώτημα εάν η στροφή αυτή ανοίγει έναν νέο ενάρετο κύκλο στην ελληνική οικονομία, μπορεί να απαντηθεί μόνο από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και την ομάδα του.

Ο Γιάννης Μπαλάφας, νιώθει ως άλλος Ζάππας, η Θεανώ Φωτίου στηρίζει τα κινήματα που θα μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς και ο πρωθυπουργός έταξε όπως είπε, «δημιουργία στην Καστοριά ενός, ας μου επιτραπεί η έκφραση, \\\"λιμανιού ξηράς\\\"». Στην κυβέρνηση δείχνουν να τα χάνουν... Σαν τον ποδοσφαιριστή σε κενή εστία...

Οι «400 μέρες» εκτός από το διάστημα παρουσίας του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, ήταν και μια πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα που έγινε ταινία, όλως τυχαίως το 2015. Η επιστημονική φαντασία είναι αναμφίβολα ένα είδος δύσκολο. Σε κάποιες ωστόσο περιπτώσεις αντλεί παραδείγματα από την κανονική ζωή.

Η αγορά έχει κοστολογήσει πιθανή έξοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις αγορές. Έχει ξεκινήσει ωστόσο να κοστολογεί το ύψος των επιτοκίων και επί ΝΔ. Η διαφορά είναι μεγάλη... Το σημερινό ύψος των spreads κατά κοινή ομολογία δεν αντικατοπτρίζει τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Σε μια προχωρημένη... Ευρώπη θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πως θα αντιδρούσαν οι υπουργοί που τον Μάρτιο του 2015 επικρότησαν το σχέδιο για το παράλληλο νόμισμα, εάν η δόση που εκταμιεύτηκε χτες από τον ESM δεν πιστώνονταν σε πραγματικό χρήμα, αλλά δίνονταν με την μορφή I owe you.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δύο χρόνια μετά την στροφή του καλοκαιριού του 2015 που την κράτησε στην ζωή ανοίγοντας έναν κύκλο «χρήσιμων» αλλαγών, έφτασε πλέον πολύ κοντά στα «βιολογικά» όριά της. Βρίσκεται στο σημείο, όπου έχει καλύψει με μέτρα που τα πληρώνουμε όλοι, τη ζημιά που η ίδια προκάλεσε στο πρώτο εξάμηνο του 2015.